نقش اموزش های دیجیتال در ارتقای مهارت کارگران

تحولات سریع فناوری های دیجیتال و ورود ابزارهای هوشمند به محیط های کاری نیاز به مهارت های جدید در نیروی کار به ویژه کارگران را افزایش داده است. این پژوهش با هدف بررسی نقش آموزش های دیجیتال در ارتقای مهارت کارگران و تحلیل تاثیر آن بر بهره وری، کیفیت عملکرد و امنیت شغلی انجام شد. فرض اصلی مطالعه این است که استفاده منظم از آموزش های دیجیتال موجب افزایش مهارت های فنی و نرم کارگران و بهبود عملکرد سازمانی می شود. برای بررسی این فرضیه، پژوهش حاضر از نوع توصیفی–تحلیلی با رویکرد کتابخانه ای است و داده ها از طریق مرور مقالات علمی، گزارش های صنعتی و منابع معتبر بین المللی جمع آوری شد و تحلیل داده ها با روش تحلیل محتوای کیفی انجام گرفت تا تاثیر آموزش دیجیتال بر مهارت های فنی، مهارت های نرم، بهره وری، کیفیت کار و امنیت شغلی دسته بندی و تبیین شود. نتایج مطالعه نشان می دهد آموزش های دیجیتال، با فراهم کردن یادگیری مستمر، انعطاف پذیری زمانی و مکانی و قابلیت به روزرسانی سریع محتوا، توانایی کارگران در استفاده از تجهیزات هوشمند، تشخیص و حل مشکلات عملیاتی، مدیریت زمان و کار تیمی را افزایش می دهد، همچنین باعث کاهش خطاهای انسانی، ارتقای کیفیت تولید و افزایش بهره وری سازمانی می شود. علاوه بر این، کارگرانی که از آموزش های دیجیتال بهره می برند از امنیت شغلی بیشتری برخوردار بوده و فرصت های ارتقای شغلی آن ها افزایش می یابد. با وجود مزایا، محدودیت هایی مانند پایین بودن سواد دیجیتال برخی کارگران، مقاومت در برابر تغییر و نبود زیرساخت مناسب مشاهده شد که برای موفقیت آموزش دیجیتال لازم است به آن ها توجه شود. در نهایت، این پژوهش نشان می دهد آموزش دیجیتال ابزار موثری برای توانمندسازی کارگران و بهبود عملکرد سازمانی است و می تواند به عنوان یک راهبرد استراتژیک در صنایع مدرن مورد استفاده قرار گیرد و نتایج آن مبنای تصمیم گیری مدیران و برنامه ریزان آموزشی در طراحی دوره.