بررسی نقش طراحی شهری اطراف مدارس ابتدایی در افزایش یا کاهش آسیب های اجتماعی

محیط های شهری پیرامون مدارس ابتدایی به عنوان یکی از حساس ترین فضاهای عمومی، نقش مهمی در شکل گیری یا کنترل آسیب های اجتماعی مرتبط با کودکان ایفا می کنند. کیفیت طراحی شهری این فضاها می تواند با تاثیرگذاری بر امنیت اجتماعی و احساس ایمنی، زمینه بروز یا پیشگیری از رفتارهای پرخطر را فراهم آورد. هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش طراحی شهری پیرامون مدارس ابتدایی در افزایش یا کاهش آسیب های اجتماعی و تبیین مولفه های موثر در ارتقای امنیت اجتماعی این فضاها است.پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت توصیفی–تحلیلی بوده و با رویکردی ترکیبی (کمی–کیفی) انجام شده است. روش گردآوری داده ها شامل مطالعات اسنادی، مشاهده میدانی نظام مند و توزیع پرسشنامه محقق ساخته میان والدین دانش آموزان، ساکنان محلی و عوامل مدرسه های ابتدایی منتخب بوده است. به منظور تحلیل داده ها از آمار توصیفی و استنباطی بهره گرفته شد.یافته های پژوهش نشان می دهد که کیفیت طراحی شهری پیرامون مدارس ابتدایی رابطه معناداری با میزان بروز آسیب های اجتماعی دارد و امنیت اجتماعی و احساس ایمنی به عنوان متغیر میانجی در این رابطه نقش تعیین کننده ای ایفا می کند. در این میان، مولفه هایی نظیر نظارت طبیعی، کنترل دسترسی، مدیریت و نگهداشت محیطی و توجه به مقیاس کودک بیشترین تاثیر را در کاهش آسیب های اجتماعی داشته اند. نتایج پژوهش بر ضرورت استفاده از رویکردهای کودک محور و مبتنی بر اصول CPTED در طراحی و مدیریت فضاهای شهری پیرامون مدارس ابتدایی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

طراحی شهری ، مدارس ابتدایی ، آسیب های اجتماعی ، امنیت اجتماعی ، طراحی شهری مبتنی بر CPTED ، مقیاس کودک