تحلیل نظام درآمدی شهرداری اهواز و راهکارهای پایدارسازی منابع مالی

پژوهش حاضر با هدف تحلیل ساختار و پایداری نظام درآمدی شهرداری اهواز و ارائه راهکارهای اصلاحی مبتنی بر اصول مالی شهری پایدار انجام شد. داده های تحقیق از طریق بررسی اسناد بودجه ای و صورت حساب های مالی سال های ۱۳۹۸ تا ۱۴۰۲ و نیز مصاحبه نیمه ساختاریافته با کارشناسان امور مالی و درآمدی گردآوری گردید. نتایج نشان می دهد که بخش عمده ای از منابع مالی شهرداری، یعنی بیش از ۷۲٪، از درآمدهای ناپایدار همچون عوارض ساخت وساز، صدور پروانه، و فروش املاک تامین می شود؛ امری که موجب شکنندگی مالی و ناپایداری در برنامه ریزی های توسعه شهری شده است. میانگین نسبت بدهی های عملیاتی به درآمد کل حدود ۴۶٪ برآورد گردیده که بیانگر فشار بدهی و ضعف در جریان نقدی است. همچنین ضریب هم بستگی معنادار (r=۰.۶۸)(r=۰.۶۸)(r=۰.۶۸) بین وابستگی به منابع ناپایدار و حجم بدهی انباشته، نشانگر ارتباط مستقیم میان سیاست های درآمدی کوتاه مدت و افزایش تعهدات مالی است. یافته ها بیانگر ضرورت بازنگری در ساختار درآمدی شهرداری و حرکت به سوی منابع پایدار می باشند. از راهکارهای پیشنهادشده در این راستا می توان به تنوع بخشی به درآمدها با شمول مالیات های سبز، جذب سرمایه بخش خصوصی در قالب PPP، اصلاح نظام عوارض محلی بر پایه عدالت فضایی، و شفاف سازی و دیجیتالی سازی تراکنش های مالی اشاره کرد. این اصلاحات می توانند زمینه پایداری مالی و استقلال نسبی شهرداری اهواز را در افق میان مدت فراهم نمایند.

کلیدواژه ها:

شهرداری اهواز ، پایداری مالی ، منابع درآمدی ، عدالت شهری ، مالیات سبز.