نقش کلیدی شهرداری ورامین در بازگشت حس نوستالژیک مثبت به شهر

ورامین، به عنوان یکی از شهرهای تاریخی استان تهران با پیشینه ای بیش از هفت هزار سال و اوج شکوفایی در دوران ایلخانی، دارای بیش از ۷۵ اثر ثبت شده ملی، حدود ۲۱۶ اثر شناسایی شده تاریخی و بافت فرسوده ای به مساحت حدود ۴۱۰ تا ۴۳۰ هکتار است که چالش های کالبدی، ایمنی و فرهنگی متعددی ایجاد کرده بود. شهرداری ورامین با اتخاذ رویکردی پایدار و فرهنگ بنیان در مهندسی معماری و بازآفرینی شهری، از طریق سیاست های تشویقی گسترده (مانند تخفیف عوارض ساختمانی، اعطای طبقه اضافی و تسهیل تجمیع پلاک ها)، اجرای پروژه های عمرانی کلیدی (شامل بهسازی معابر، ترمیم نهرها، احداث ساختمان های عمومی و زیرساخت های دیجیتال)، و همکاری موثر با اداره میراث فرهنگی در مرمت بناهای شاخص مانند مسجد جامع (در مسیر ثبت جهانی یونسکو)، امامزاده یحیی و برج علاءالدوله، نقش محوری و تحول آفرین در نوسازی بافت های فرسوده ایفا کرده است. این اقدامات نه تنها ایمنی سازه ای، دسترسی و کیفیت زندگی را به طور چشمگیری بهبود بخشیده، بلکه با حفظ و ادغام الگوهای سنتی معماری ایرانی-اسلامی (مانند حیاط مرکزی، کاشی کاری معرق و کوچه های انسانی مقیاس)، حس نوستالژیک مثبت یعنی خاطرات جمعی دلپذیر از گذشته را احیا کرده، هویت فرهنگی شهر را تقویت نموده، گردشگری پایدار را رونق بخشیده و ورامین را به الگویی موفق و الهام بخش برای بازآفرینی شهری در دیگر شهرهای تاریخی ایران تبدیل کرده است.

کلیدواژه ها:

حس نوستالژیک مثبت ، میراث تاریخی ، نوسازی بافت فرسوده ، بازآفرینی پایدار ، شهرداری ورامین ، سیاست های تشویقی.