ارزیابی چرخه ی عمر در مصالح ساختمانی (LCA)

صنعت ساختمان یکی از پرمصرف ترین و آلاینده ترین صنایع جهان محسوب می شود و سهم قابل توجهی در مصرف انرژی، تولید گازهای گلخانه ای و تخریب محیط زیست دارد. در این میان، مصالح ساختمانی نقش کلیدی در افزایش یا کاهش اثرات زیست محیطی ساختمان ها ایفا می کنند.ارزیابی چرخه عمر به عنوان ابزاری علمی و سیستماتیک، امکان بررسی اثرات زیست محیطی مصالح ساختمانی را در تمامی مراحل عمر آن ها، از استخراج مواد اولیه تا دفع نهایی، فراهم می سازد.هدف از این مقاله، بررسی مفهوم ارزیابی چرخه عمر، مراحل انجام آن و کاربرد LCA در تحلیل زیست محیطی مصالح ساختمانی متداول نظیر بتن، فولاد، آجر و مصالح بومی است.همچنین در این پژوهش، نتایج مطالعات انجام شده در ایران و جهان مورد بررسی قرار گرفته و مزایا و محدودیت های استفاده از روش LCA در صنعت ساختمان تحلیل می شود.نتایج نشان می دهد که استفاده از LCA می تواند نقش موثری در انتخاب مصالح پایدار، کاهش انتشار کربن و دستیابی به توسعه پایدار در صنعت ساخت وساز ایفا کند.

کلیدواژه ها:

ارزیابی چرخه عمر ، مصالح ساختمانی ، توسعه پایدار ، انرژی نهفته ، آلودگی زیست محیطی ، LCA ، پایداری محیط زیستی ، انرژی نهفته ، صنعت ساختمان