بررسی فنی و اقتصادی استفاده از مصالح بومی و بازیافتی در پروژه های عمرانی شهرداری تبریزمطالعه موردی: بتن سبک

این پژوهش به ارزیابی جامع فنی و اقتصادی استفاده از مصالح بومی و بازیافتی در پروژه های عمرانی شهرداری تبریز با تمرکز بر بتن سبک می پردازد. با توجه به ضرورت کاهش هزینه های ساخت وساز، حفظ منابع طبیعی و حرکت به سوی اقتصاد چرخشی در صنعت ساختمان، مطالعه حاضر تولید بتن سبک را با بهره گیری از سنگدانه های سبک بومی (پوکه معدنی منطقه سهند) و ضایعات ساختمانی بازیافتی تبریز مورد بررسی قرار داده است . [۸]و[۴] روش تحقیق شامل نمونه سازی، آزمایش های مکانیکی (مقاومت فشاری، کششی، جذب آب، دوام در برابر یخ زدگی) و تحلیل هزینه - فایده مقایسه ای بین بتن سبک و بتن معمولی است.[۱]و[۹] یافته ها نشان می دهد بتن سبک تولیدی با وزن مخصوص ۱۶۰۰ کیلوگرم بر مترمکعب و مقاومت فشاری ۲۵ مگاپاسکال، ضمن تامین الزامات استاندارد ۶۰۴۴ ایران، منجر به کاهش ۳۰ درصدی بار مرده سازه، کاهش ۲۰ درصدی هزینه های فونداسیون و صرفه جویی ۱۵ درصدی در مصرف انرژی گرمایشی و سرمایشی ساختمان می شود.[۱]و[۵] همچنین، استفاده از ۲۵ درصد ضایعات ساختمانی بازیافتی در ترکیب بتن، تا ۴۰ درصد از مصرف مواد اولیه طبیعی کاسته و سالانه امکان مدیریت حدود ۱۰۰ هزار تن پسماند ساختمانی را در شهر تبریز فراهم می آورد.[۳] از جنبه اقتصادی، با وجود افزایش ۲۰ درصدی هزینه اولیه مواد، کاهش قابل توجه در هزینه های فونداسیون، نگهداری و مصرف انرژی، نسبت سود به هزینه پروژه را به ۱٫۸ رسانده و دوره بازگشت سرمایه را در بازه ۴ سال پیش بینی می کند.[۱۳] نرخ بازده داخلی طرح ۲۲ درصد محاسبه شده که نشان از توجیه پذیری اقتصادی بالا دارد. در نتیجه، گنجاندن بتن سبک بازیافتی در دستورکار پروژه های شهرداری تبریز، علاوه بر پایداری محیط زیستی و اقتصادی، گامی بلند در راستای تحقق شهر سبز و مقاوم خواهد بود.

کلیدواژه ها:

مصالح بومی ، بتن سبک ، بازیافت ضایعات ساختمانی ، اقتصاد چرخشی ، پروژه های شهرداری ، تبریز ، تحلیل هزینه-فایده