روش های نوین در معماری سبز و کاهش اثرات زیست محیطی ساختمان ها

معماری سبز به عنوان یکی از رویکردهای کلیدی در توسعه پایدار، بر طراحی و ساخت ساختمان هایی تاکید دارد که کمترین اثر منفی را بر محیط زیست برجای می گذارند. با توجه به افزایش بحران های جهانی نظیر گرمایش زمین، کاهش منابع انرژی و آلودگی های ناشی از ساخت وساز، استفاده از روش های نوین در معماری سبز ضرورتی انکارناپذیر است. این مقاله با هدف تحلیل و معرفی مهمترین فناوری ها و رویکردهای نوین در حوزه معماری پایدار، به بررسی طراحی غیرفعال انرژی، مصالح سبز نوین، سامانه های هوشمند انرژی، بام و دیوارهای سبز، و طراحی بایوفیلیک می پردازد. روش تحقیق مقاله توصیفی–تحلیلی بوده و از منابع کتابخانه ای و مطالعات موردی بین المللی بهره گرفته شده است. یافته ها نشان می دهند که ترکیب فناوری دیجیتال، علم مواد و اصول بوم شناسی می تواند به کاهش چشمگیر اثرات زیست محیطی ساختمان ها و ارتقای کیفیت زندگی شهری منجر شود.

کلیدواژه ها:

معماری سبز ، توسعه پایدار ، ساختمان هوشمند ، طراحی بایوفیلیک ، انرژی غیرفعال.