ارائه مدل انتخاب گونه های مناسب برای فضای سبز بر اساس شاخص های مورفولوژیکی و فیزیولوژیکی در مدیریت شهرداری

با توجه به گسترش سریع شهرنشینی و بحران های محیط زیستی نظیر کمبود آب و تغییرات اقلیمی، مدیریت پایدار فضای سبز شهری به یکی از ضرورت های حیاتی در برنامه ریزی شهری تبدیل شده است. این پژوهش با هدف ارائه مدلی جامع و علمی برای انتخاب گونه های مناسب فضای سبز بر اساس شاخص های مورفولوژیکی و فیزیولوژیکی با تمرکز بر مدیریت شهرداری رودهن انجام شد. روش تحقیق در این مطالعه توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و اسنادی بود که طی آن با مرور نظام مند ادبیات علمی و اسناد فنی، شاخص های کلیدی موثر بر موفقیت کاشت گیاهان شناسایی و استخراج گردید. این شاخص ها به دو دسته اصلی مورفولوژیکی (شامل فرم تاج، سیستم ریشه ای، ارتفاع و ویژگی های زینتی) و فیزیولوژیکی (شامل مقاومت به خشکی، شوری، گرما و آلودگی هوا) تقسیم شدند. نتایج حاصل از تحلیل ها نشان داد که در اقلیم نیمه خشک رودهن، شاخص های فیزیولوژیکی به ویژه مقاومت به خشکی و شوری خاک، اولویت و وزن بسیار بالاتری نسبت به ویژگی های ظاهری دارند. مدل پیشنهادی پژوهش با استفاده از تکنیک های تصمیم گیری چندمعیاره، گونه های بومی و بومی شده مانند سرو نقره ای، زیتون و گل محمدی را به عنوان گزینه های برتر و پایدار معرفی کرد. این گونه ها علاوه بر سازگاری بالا با شرایط اقلیمی، نیاز آبی و هزینه های نگهداری بسیار پایینی دارند. در نهایت، این مطالعه نشان می دهد که تغییر رویکرد از الگوهای سنتی کاشت به استفاده از گونه های سازگار، راهکاری موثر برای کاهش مصرف آب، افزایش تاب آوری شهری و تعادل اقتصادی در مدیریت فضای سبز است.

کلیدواژه ها:

انتخاب گونه ، فضای سبز شهری ، شاخص های مورفولوژیکی ، شاخص های فیزیولوژیکی ، رودهن