بازآفرینی شهری و بهزیستی روانشناختی در عصر هوش مصنوعی و کاربرد آن در مدارس

بازآفرینی شهری به عنوان فرآیندی جامع برای نوسازی و بهبود فضاهای فرسوده شهری، با ادغام هوش مصنوعی، می تواند نقش مهمی در ارتقای بهزیستی روانشناختی شهروندان ایفا کند. این پژوهش به بررسی چگونگی بهره گیری از هوش مصنوعی در بازآفرینی شهری و تاثیر آن بر بهزیستی روانشناختی می پردازد. مطالعه حاضر با استفاده از مرور مبانی نظری و پیشینه تحقیق، نشان می دهد که بازآفرینی شهری هوشمند از طریق طراحی محیط های حمایتی، بهبود دسترسی به خدمات عمومی، کاهش آلودگی و ترافیک، و ارتقای کیفیت فضاهای سبز، می تواند استرس شهری را کاهش دهد و رضایت از زندگی و تعلق مکانی شهروندان را افزایش دهد. در عین حال، پژوهش بر چالش ها و مخاطرات اخلاقی و اجتماعی ناشی از به کارگیری هوش مصنوعی تاکید دارد، از جمله نقض حریم خصوصی و تشدید نابرابری دیجیتال. یافته ها نشان می دهد که موفقیت بازآفرینی شهری هوشمند مستلزم رویکردی انسان محور، پایدار و عدالت محور است، به گونه ای که فناوری در خدمت ارتقای رفاه روانشناختی شهروندان قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

بازآفرینی شهری ، بهزیستی روانشناختی ، کیفیت زندگی شهری ، شهر هوشمند