نقش شهرداری در حفظ هویت معماری بومی شهر

هویت معماری بومی شهرها به عنوان یکی از مهم ترین عناصر فرهنگی، تاریخی و اجتماعی یک جامعه، نقش بنیادینی در تقویت حس تعلق و استمرار فرهنگی دارد. در عصر جهانی سازی و توسعه سریع شهری، این هویت در معرض تهدیدهایی چون نوسازی نامنطبق، اجرای پروژه های توسعه بدون توجه به زمینه بومی و کم توجهی به ارزش های فرهنگی قرار گرفته است. شهرداری ها به عنوان نهادهای مدیریت محلی، نقش مهمی در حفظ و تقویت هویت معماری بومی ایفا می کنند، زیرا دارای قدرت تنظیم گری، سیاست گذاری، مدیریت فضاهای عمومی، و اجرای برنامه های فرهنگی و حفاظتی هستند. این مقاله با بررسی نقش شهرداری ها در فرآیندهای حفظ هویت معماری بومی، از طریق تحلیل ادبیات علمی و نمونه های عملی، سعی دارد چارچوبی تحلیلی برای فهم بهتر وظایف و ابزارهای شهرداری در این زمینه ارائه دهد. نتایج نشان می دهد که شهرداری ها می توانند از طریق تهیه طرح های هویت بخش شهری، مشارکت شهروندان در فرآیندهای طراحی و حفاظت، ایجاد و اجرای مقررات حفاظتی، و تقویت تعامل با ذی نفعان محلی، به حفظ و ارتقای هویت معماری شهر کمک کنند. همچنین تاکید می شود که فقدان استراتژی های مشخص و ظرفیت کافی در شهرداری ها مهم ترین چالش ها در مسیر حفاظت هویت معماری بومی است. یافته ها نشان می دهند که ادغام سیاست های فرهنگی در برنامه ریزی شهری و استفاده از رویکردهای مشارکتی می تواند راهکار موثری برای توسعه پایدار و هویت محور در شهرها باشد. ذکر این نکته ضروری است که مشارکت فعال جامعه در تمامی مراحل برنامه ریزی و اجرا نقش محوری دارد.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: هویت معماری بومی ، شهرداری ، حفاظت شهری ، مدیریت شهری ، مشارکت شهروندی