جایگاه صبر و پایداری در تربیت انسان از دیدگاه قرآن

صبر و پایداری از بنیادی ترین مفاهیم اخلاقی و تربیتی در قرآن کریم به شمار می آیند که نقشی اساسی در شکل گیری شخصیت ایمانی و رشد همه جانبه انسان دارند. قرآن با تاکید مکرر بر صبر، آن را نه تنها یک فضیلت فردی، بلکه راهبردی اساسی در فرآیند تربیت انسان معرفی می کند. مسئله اصلی این پژوهش تبیین جایگاه صبر و پایداری در تربیت انسان و بررسی کارکردهای تربیتی آن از منظر قرآن کریم است. هدف پژوهش، نشان دادن نقش صبر در پرورش اراده، تقویت ایمان، کنترل نفس و دستیابی به کمال انسانی می باشد. روش تحقیق در این مطالعه توصیفی تحلیلی و مبتنی بر تحلیل مفهومی و محتوایی آیات قرآن و تفاسیر معتبر است. یافته های پژوهش نشان می دهد که صبر در قرآن دارای ابعاد گوناگونی همچون صبر بر طاعت، صبر در برابر معصیت و صبر در مواجهه با مصائب است و هر یک از این ابعاد، کارکرد تربیتی ویژه ای در ساخت شخصیت انسان دارد. همچنین صبر به عنوان شرط اساسی تحقق تقوا، موفقیت فردی و اجتماعی، و رسیدن به اجر الهی معرفی شده و با مفاهیمی چون ایمان، توکل و پایداری در مسیر حق پیوندی عمیق دارد. در مجموع، نتایج پژوهش نشان می دهد که صبر و پایداری از دیدگاه قرآن، زیربنای اساسی تربیت دینی انسان بوده و نقش تعیین کننده ای در رشد اخلاقی، معنوی و اجتماعی او ایفا می کند.

کلیدواژه ها:

صبر ، پایداری ، تربیت انسان ، قرآن کریم ، اخلاق اسلامی