تاثیر برنامه های درسی ملی بر کیفیت آموزش دانش آموزان ایرانی
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 2
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
SREDCONF01_2922
تاریخ نمایه سازی: 26 دی 1404
چکیده مقاله:
برنامه های درسی ملی به عنوان یکی از مهم ترین اسناد بالادستی نظام آموزشی، نقش تعیین کننده ای در جهت دهی به اهداف، محتوا، روش های تدریس و شیوه های ارزشیابی آموزش دارند و به طور مستقیم بر کیفیت یادگیری دانش آموزان تاثیر می گذارند. در نظام آموزشی ایران، برنامه های درسی ملی با هدف تحقق تربیت همه جانبه، تقویت هویت اسلامی–ایرانی، توسعه شایستگی های پایه و پاسخ گویی به نیازهای فردی و اجتماعی دانش آموزان تدوین و اجرا شده اند. با این حال، میزان اثرگذاری این برنامه ها بر کیفیت آموزش، همواره محل بحث و بررسی پژوهشگران و سیاست گذاران آموزشی بوده است.این پژوهش با هدف بررسی تاثیر برنامه های درسی ملی بر کیفیت آموزش دانش آموزان ایرانی انجام شده است و تلاش دارد ابعاد مختلف این تاثیر را در سطوح محتوایی، آموزشی و تربیتی تحلیل کند. کیفیت آموزش در این مطالعه مفهومی چندبعدی در نظر گرفته شده است که شامل میزان تحقق اهداف آموزشی، عمق یادگیری، افزایش مهارت های شناختی و فراشناختی، رشد مهارت های اجتماعی و تقویت تفکر انتقادی دانش آموزان می شود. یافته های پژوهش های پیشین نشان می دهد که همسویی اهداف برنامه درسی ملی با نیازهای واقعی یادگیرندگان، استفاده از رویکردهای فعال یاددهی–یادگیری، و توجه به تفاوت های فردی دانش آموزان می تواند موجب ارتقای کیفیت آموزشی شود.از سوی دیگر، چالش هایی همچون تمرکز بیش ازحد بر محتوای نظری، انعطاف ناپذیری برنامه های درسی، ضعف در پیوند میان برنامه درسی و زندگی واقعی دانش آموزان، و کم توجهی به شرایط فرهنگی و منطقه ای مدارس می تواند اثربخشی این برنامه ها را کاهش دهد. همچنین، نقش معلمان در اجرای موثر برنامه های درسی ملی بسیار حیاتی است؛ به گونه ای که توانمندسازی حرفه ای معلمان، آشنایی آنان با اهداف پنهان و آشکار برنامه درسی، و فراهم سازی امکانات آموزشی مناسب، از پیش شرط های اساسی ارتقای کیفیت آموزش به شمار می رود.در مجموع، نتایج این بررسی نشان می دهد که برنامه های درسی ملی در صورتی می توانند به بهبود کیفیت آموزش دانش آموزان ایرانی منجر شوند که علاوه بر برخورداری از مبانی نظری قوی، از رویکردی انعطاف پذیر، بومی ساز و دانش آموزمحور برخوردار بوده و با نظام های ارزشیابی کارآمد و آموزش مستمر معلمان همراه شوند. توجه به بازنگری مستمر برنامه های درسی بر اساس بازخوردهای میدانی و تحولات علمی و اجتماعی، گامی اساسی در راستای ارتقای کیفیت آموزش در نظام آموزشی ایران محسوب می شود.
کلیدواژه ها:
نویسندگان