طراحی پارک خلاقیت با رویکرد ارتقای تعامل اجتماعی و خلاقیت کودکان در فضاهای شهری اسلامشهر

این پژوهش با هدف طراحی یک پارک با رویکرد خلاقیت و تعامل اجتماعی در یکی از نواحی پرجمعیت شهر اسلامشهر انجام شده است. رشد سریع جمعیت شهری و کمبود فضاهای عمومی با کیفیت، چالش های جدی در ارتقای سلامت روان و تقویت مهارت های شناختی و اجتماعی کودکان در این منطقه ایجاد کرده است. این تحقیق با رویکردی کاربردی-توصیفی و با استفاده از روش های کمی و کیفی، به تحلیل نیازسنجی فضاهای بازی کودکان و تحلیل کالبدی و عملکردی پارک های موجود در اسلامشهر پرداخته است. مبانی نظری پژوهش بر نظریه های روان شناسی محیطی، طراحی بازی های خلاق (مانند رویکرد پارکز برای همه – Parks for All) و اهمیت فضاهای عمومی انعطاف پذیر متمرکز است. تحلیل ها نشان داد که فضاهای بازی موجود عموما فاقد عناصر تحریک کننده خلاقیت، ایمنی کافی، و قابلیت تعامل چندنسلی هستند. در بخش طراحی مفهومی، پارک خلاقیت اسلامشهر به عنوان یک الگو با تمرکز بر زون های چندمنظوره، مسیرهای طبیعت گردی حسی، و المان های بازی باز (Open-ended Play Elements) پیشنهاد می شود. نتیجه گیری پژوهش حاکی از آن است که طراحی پارکی با رویکرد فعال سازی خلاقیت، می تواند به طور معناداری موجب افزایش مدت زمان ماندگاری، ارتقای تعاملات اجتماعی بین کودکان و والدین، و بهبود کیفیت زندگی شهری در اسلامشهر گردد.

کلیدواژه ها:

پارک خلاقیت ، طراحی شهری ، تعامل اجتماعی ، خلاقیت کودکان ، اسلامشهر ، فضاهای بازی انعطاف پذیر.