سنجش اثرات تعاملات فضایی بر توسعه پایدار اقتصاد گردشگری در سکونتگاه های روستایی پیرامون ملایر

رشد شتابان جهانی شدن و گسترش شبکه های ارتباطی موجب تغییر الگوهای زیست فضایی و افزایش تعاملات میان هسته های شهری و سکونتگاه های پیرامونی شده است. تعاملات فضایی، شامل جریان های اقتصادی، اجتماعی، گردشگری و اطلاعاتی میان شهر و روستا، نقش کلیدی در شکل دهی الگوهای توسعه منطقه ای ایفا می کند. سکونتگاه های روستایی پیرامونی شهر ملایر، به ویژه در حوزه گردشگری انگور و فرآورده های مرتبط، ظرفیت قابل توجهی برای توسعه اقتصادی و اجتماعی دارند. با این حال، بهره برداری پایدار از این ظرفیت ها مستلزم شناخت دقیق اثرات تعاملات فضایی بر توسعه پایدار اقتصاد گردشگری است.هدف این پژوهش، سنجش میزان و نوع اثرات تعاملات فضایی بر ابعاد اقتصادی، اجتماعی و زیست محیطی توسعه پایدار گردشگری در روستاهای پیرامون ملایر است. روش پژوهش توصیفی–تحلیلی و با رویکرد کمی بوده است. داده ها از طریق پرسشنامه محقق ساخته جمع آوری شد و نمونه شامل ۳۰ نفر از متخصصان و کارشناسان حوزه گردشگری و توسعه روستایی بود. پایایی ابزار از طریق آلفای کرونباخ تایید شد و روایی آن توسط متخصصان حوزه بررسی گردید. تحلیل داده ها با استفاده از آمار توصیفی، آزمون t تک نمونه ای، تحلیل همبستگی پیرسون و مدل سازی معادلات ساختاری (PLS-SEM) انجام شد.نتایج نشان داد که تعاملات فضایی تاثیر معناداری بر هر سه بعد توسعه پایدار گردشگری دارد، به طوری که بیشترین اثرگذاری بر بعد اقتصادی مشاهده شد. یافته ها حاکی از آن است که تقویت جریان گردشگران، سرمایه و خدمات، توسعه زیرساخت ها و ارتقای مشارکت جامعه محلی می تواند به تحقق توسعه پایدار گردشگری در روستاهای پیرامونی ملایر کمک کند.پیشنهادهای پژوهش شامل توسعه گردشگری تخصصی انگور، حفاظت منابع طبیعی، تقویت مشارکت اجتماعی، ایجاد بسته های تشویقی برای سرمایه گذاری و تدوین برنامه های یکپارچه توسعه پایدار است. نتایج پژوهش می تواند راهنمای تصمیم گیری برای برنامه ریزان و مسئولان محلی در جهت ارتقای اقتصاد گردشگری و پایداری روستاهای منطقه باشد.

کلیدواژه ها:

تعاملات فضایی ، توسعه پایدار گردشگری ، سکونتگاه های روستایی پیرامونی ، شهر ملایر