مدیریت خدمات شهری و بهبود بهره وری منابع در حوزه فضای سبز شهری

مدیریت خدمات شهری و بهره وری منابع در حوزه فضای سبز شهری به عنوان یکی از مهم ترین عوامل ارتقای کیفیت محیط شهری و سلامت شهروندان، نیازمند برنامه ریزی علمی و استراتژیک است. با توجه به محدودیت های بودجه و منابع مالی بسیاری از شهرداری ها، به ویژه در شهرهای کوچک و متوسط، توجه به بهینه سازی نگهداری و توسعه فضای سبز اهمیت ویژه ای پیدا کرده است. هدف این تحقیق بررسی چالش های مدیریتی، عوامل موثر بر بهره وری منابع و ارائه راهکارهای عملی جهت ارتقای کیفیت خدمات فضای سبز شهری است. داده ها از طریق مطالعه اسناد و گزارش های شهرداری، مصاحبه با مسئولان امور فضای سبز و مشاهده میدانی جمع آوری شد و با تحلیل توصیفی و تحلیلی مورد بررسی قرار گرفتند. یافته ها نشان می دهند که محدودیت بودجه، ضعف در برنامه ریزی بلندمدت، کمبود نیروی انسانی متخصص، عدم استفاده از فناوری های نوین، و عدم مشارکت شهروندان از مهم ترین چالش های مدیریت فضای سبز شهری در شهرهای کوچک است. همچنین، ناکارآمدی در تخصیص منابع مالی و تجهیزات و نبود سامانه های پایش عملکرد، بهره وری منابع را به شدت تحت تاثیر قرار می دهند. تحقیق حاضر نشان داد که استفاده از رویکردهای نوین مدیریتی، مانند برنامه ریزی مبتنی بر اولویت ها، بهره گیری از فناوری های هوشمند و سیستم های GIS، آموزش و توانمندسازی کارکنان، افزایش مشارکت شهروندان و طراحی سیستم های پایش عملکرد، می تواند نقش موثری در بهبود بهره وری منابع و ارتقای کیفیت خدمات فضای سبز ایفا کند. یافته ها همچنین تاکید می کنند که مدیریت منابع مالی محدود باید با رویکرد بهینه سازی و برنامه ریزی استراتژیک همراه باشد تا توسعه پایدار فضای سبز، حفظ سلامت محیط زیست و رضایت شهروندان به صورت همزمان حاصل شود. این تحقیق می تواند راهنمای عملی برای مدیران شهری و برنامه ریزان محیطی در جهت ارتقای بهره وری منابع و بهبود خدمات فضای سبز در شهرهای کوچک و متوسط باشد و چارچوبی برای تحقیقات آینده در این حوزه ارائه دهد.

کلیدواژه ها:

مدیریت شهری ، بهره وری منابع ، فضای سبز شهری ، بودجه محدود ، بهینه سازی خدمات ، مشارکت شهروندان ، فناوری های نوین ، برنامه ریزی استراتژیک