بررسی دیدگاه ابونصر فارابی در خصوص ویژگی های اخلاقی اهالی مدینه فاضله و تبیین نقاط قوت و ضعف دیدگاه ایشان در این خصوص، با استفاده از سخنان امیر مومنان (ع) در نهج البلاغه

اخلاق و فضائل انسانی در فلسفه اسلامی از جایگاه ویژه ای برخوردار است و این تحقیق درصدد تبیین ویژگی های اخلاقی ایده آل در جامعه ای آرمانی است که فارابی و امام علی (ع) هرکدام آن را از منظری متفاوت بررسی کرده اند. هدف اصلی این پژوهش، تحلیل نقاط قوت و ضعف دیدگاه فارابی در خصوص ویژگی های اخلاقی مدینه فاضله و تطبیق آن با آموزه های امام علی (ع) در نهج البلاغه است. نتایج نشان می دهند که هر دو اندیشمند بر اهمیت اصول اخلاقی چون عدالت، صداقت، شجاعت و حکمت برای ایجاد جامعه ای ایده آل تاکید دارند، با این تفاوت که فارابی بیشتر بر کمال عقلانی و فلسفی تمرکز دارد و امام علی (ع) آن را در ارتباط با دین و تقوای الهی می بیند. نتیجه گیری این پژوهش بر این نکته تاکید دارد که ترکیب دیدگاه های فلسفی و دینی فارابی و امام علی (ع) می تواند به ایجاد جوامعی اخلاق مدار و عادلانه در دنیای معاصر کمک کند و راهکارهای عملی برای مقابله با چالش های اخلاقی در جوامع امروز را فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

فارابی ، مدینه فاضله ، اخلاق ، نهج البلاغه ، امام علی (ع).