اهمیت خروج از مرکزیت تصادفی در رفتار فروریزشی ساختمان های نرم پیچشی کوتاه مرتبه

خروج از مرکزیت تصادفی در آیین نامه لرزه ای ایران (استاندارد ۲۸۰۰) عاملی کلیدی برای کنترل اثرات نامطلوب پیچشی در سازه های نامنظم در پلان شناخته می شود. با این حال، شناخت مناسبی از اثر آن بر عملکرد فروریزش ساختمان های نامنظم با رفتار نرم پیچشی در دست نیست. برای این منظور، مطالعه حاضر اهمیت این عامل را در ساختمان های قاب خمشی بتنی ویژه مورد بررسی قرار می دهد. نسبت حاشیه فروریزش، معیار سنجش عملکرد فروریزش مدل ها فرض می شود. ساختمان های نمونه، در چهار حالت از توزیع سختی طراحی و عملکرد فروریزش آنها در حالات مختلفی از خروج از مرکزیت مورد بررسی قرار می گیرد. جابه جایی مرکز جرم، در دو سوی مرکز صلبیت نسبت به آن مرکز در نظر گرفته می شود. مدل سازی و تحلیل در نرم افزار اپنسیس صورت گرفته و رفتار خمیری اعضا با روش مفصل پلاستیک متمرکز شبیه سازی شده است. مکانیسم فروریزش این مدل ها در حالات مختلف خروج از مرکزیت، برای درک بهتر رفتار سازه ها استخراج می گردد. بر اساس نتایج، با تغییر موقعیت مرکز جرم در مدل ها، حاشیه ایمنی فروریزش به طور متوسط ۱۰ درصد بهبود می یابد و این بهبود مستقل از مکان مرکز جرم نسبت به مرکز صلبیت در پلان است. این مشاهدات، اهمیت ضوابط پیچش تصادفی در این دسته از سازه ها را به زیر سوال می برد.

کلیدواژه ها:

نسبت حاشیه فروریزش ، ساختمان نرم پیچشی ، خروج از مرکزیت تصادفی ، عملکرد لرزه ای