واکاوی انسان شناختی نظام خوراکی در ساختار فرهنگی هورامان

نظام خوراکی، پخت وپز و شیوه های مصرف خوراک، افزون بر نیاز زیستی بر روابط خویشاوندی، فرهنگی و اجتماعی، باورهای ملی و دینی، اسطوره شناختی و زیبایی شناختی استوار است؛ بنابر این، ساختار فرهنگی نظام خوراکی، باورها و آیین های آن، کاربردی دوگانه و رویکردی تقابلی دارد که برخاسته از کارکردهای ساختار فرهنگی و روابط اجتماعی است و در ساختارهای تقابل طبیعت و فرهنگ، کوچ نشینی و یکجانشینی، خام و پخته، مرد و زن، غلات و روغن، نان و گوشت خودنمایی می کند. خوراک و نظام خوراکی در منطقه هورامان، نقش مایه فرهنگی، اجتماعی، آئینی و باورمندانه در سویه های هویت دینی و ملی، اسطوره شناختی و زیبایی شناختی در یک نظام دوگانه و تعامل تقابلی دارد. این مقاله ویژگی ها و جایگاه خوراک را در ساختار فرهنگی منطقه هورامان با رویکرد ساختار انسان شناختی مبتنی بر مطالعه کیفی و کار میدانی، مشاهده مشارکتی، مصاحبه های باز، روش مردم نگاری کتابخانه ای و استفاده از منابع انسان شناسی خوراک در منطقه هورامان بررسی کرده است. دستاورد پژوهش نشان می دهد، خوراک افزون بر نیاز جسمانی، ساختاری دارد که بخشی از سازه های فرهنگی منطقه هورامان است و کاربردی مردم شناختی دارد؛ چنانکه نقشی سازنده در قواعد، اصول و ارز ش های حاکم بر نظام فرهنگی منطقه هورامان دارد و بخشی از باورهای ملی و دینی و ارزش ها و آیین های فرهنگی و اجتماعی این منطقه را می سازد.

کلیدواژه ها:

ساختار فرهنگی ، انسان شناسی خوراک ، نظام فرهنگی هورامان ، خوراک هورامان