تحلیل انتقادی گفتمان سیاسی - اقتصادی عادی سازی روابط کشورهای عربی با رژیم اشغالگر قدس در چارچوب پیمان ابراهیم

پیمان ابراهیم، توافق نامه های دوجانبه ای در مورد عادی سازی روابط است که بین امارات متحده عربی، بحرین و رژیم اشغالگر قدس در ۱۵ سپتامبر ۲۰۲۰ امضا شد. هدف: بررسی انتقادی گفتمان سیاسی- اقتصادی توافق نامه ها و بیانیه های مربوط به پیمان ابراهیم به عنوان چارچوبی برای عادی سازی است. پرسش اصلی: اصول حاکم بر مدل عادی سازی در پیمان ابراهیم کدامند؟پرسش فرعی: پیمان ابراهیم چه مخاطراتی برای جهان عرب به طور عام و مساله فلسطین به طور خاص دارد؟فرضیه: پیمان ابراهیم الگوی جدیدی از عادی سازی روابط کشورهای عربی با رژیم است که با معاهدات قبلی تفاوت های ماهوی داشته و پیامدهای پرمخاطره ای برای جهان عرب به طور عام و مساله فلسطین به طور خاص دارد.چارچوب نظری، نظریه انتخاب عقلانی و روش تحقیق، تحلیل گفتمان انتقادی متون توافق نامه های موسوم به پیمان ابراهیم است. یافته ها: اصول حاکم بر این الگوی جدید عادی سازی عبارتند از: صلح در برابر اقتصاد، ایجاد تصویری جدید از طرفین منازعه، خلیجی سازی مسائل غرب آسیا و شیفتگی در عادی سازی بدون حد و مرز. خطرات پیمان ابراهیم برای جهان عرب عبارتند از تضعیف نظام عقیدتی مبتنی بر ایده عربیت و قومیت در جهان عرب، جلوگیری از اجرای طرح های یکپارچگی اقتصادی عرب ها، و نفوذ رژیم به ساختار جمعیتی کشورهای خلیج فارس. خطرات عادی سازی پیمان ابراهیم برای آرمان فلسطین عبارتند از: گسستن پیوند میان پیشرفت در حل مسئله فلسطین و عادی سازی روابط با رژیم، به حاشیه راندن مسئله فلسطین و محروم کردن آن از پشتوانه عربی و پذیرش روایت رژیم مبنی بر انداختن بار مسئولیت عدم موفقیت در دستیابی به راه حل بر دوش مردم فلسطین.

کلیدواژه ها:

پیمان ابراهیم ، عادی سازی ، تحلیل انتقادی گفتمان ، جهان عرب ، فلسطین