مقایسه اثربخشی رفتاردرمانی دیالکتیکی و درمان شناختی-رفتاری در مسئولیت پذیری افراطی و علائم بالینی در بیماران مبتلا به اختلال وسواس فکری-اجباری
محل انتشار: مجله اصول بهداشت روانی، دوره: 27، شماره: 5
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 7
فایل این مقاله در 7 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JFMH-27-5_001
تاریخ نمایه سازی: 24 دی 1404
چکیده مقاله:
مقدمه: اختلال وسواس فکری-اجباری (OCD) یک وضعیت ناتوان کننده سلامت روان است. دو رویکرد درمانی برای درمان OCD عبارتند از رفتاردرمانی دیالکتیکی (DBT) و درمان شناختی-رفتاری (CBT). هدف از مطالعه حاضر مقایسه این درمان ها بر مسئولیت پذیری افراطی و علائم بالینی در افراد مبتلا به اختلال وسواس فکری-اجباری بود.روش کار: جامعه آماری شامل افرادی بود که در سال ۱۴۰۱ با تشخیص اختلال وسواس فکری-اجباری به مرکز روانشناسی آرتمان در مشهد، ایران مراجعه کرده بودند. نمونه شامل ۴۵ نفر بود که به صورت هدفمند انتخاب و به طور تصادفی به سه گروه مساوی تقسیم شدند: رفتاردرمانی دیالکتیکی، درمان شناختی-رفتاری و گروه کنترل. ما از مصاحبه بالینی ساختاریافته برای تشخیص اختلال وسواس فکری-عملی، پرسشنامه وسواس فکری-اجباری مادزلی (MOCAI) و پرسشنامه مسئولیت پذیری کالیفرنیا استفاده کردیم. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چند متغیره و آزمون تعقیبی بونفرونی تجزیه و تحلیل شدند.یافته ها: تجزیه و تحلیل داده ها نشان داد که هر دو روش رفتاردرمانی دیالکتیکی و رفتاردرمانی شناختی، علائم اختلال وسواس فکری-اجباری (P< ۰.۰۰۱) و مسئولیت پذیری افراطی (P< ۰.۰۰۱) را کاهش دادند. در حالی که، درمان شناختی رفتاری موثرتر از درمان رفتاری دیالکتیکی بود (P< ۰.۰۰۱).نتیجه گیری: این نتایج نشان دهنده کاربرد درمان شناختی رفتاری و رفتاردرمانی دیالکتیکی برای کاهش علائم بالینی اختلال وسواس فکری-اجباری است و هر دو درمان به عنوان مداخلات مبتنی بر شواهد برای بیماران مبتلا به اختلال وسواس فکری-اجباری امیدوارکننده هستند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
Roghayeh Dulab Nia
PhD. student of counseling, Department of Psychology, Bojnord Branch, Islamic Azad University, Bojnord, Iran.
Narges Rasouli
Department of Psychology, TeMS.C.,Islamic Azad University, Tehran, Iran.
Hossein Mahdian
Assistant professor, Department of Psychology, Bojnord Branch, Islamic Azad University, Bojnord, Iran.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
