ارزیابی سلامت روان زنان شاغل در دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، ایران

مقدمه: سلامت روان زنان شاغل در محیط های کاری پراسترس، مانند دانشکده های پزشکی، به دلیل اهمیت کار و مسئولیت های عمده آنها از اهمیت بالایی برخوردار است. فشارهای کاری و عدم تعادل بین کار و زندگی می تواند منجر به اختلالات روانی مانند اضطراب، افسردگی و بی خوابی شود. این مطالعه با هدف ارزیابی سلامت روان زنان شاغل در دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، ایران انجام شد. روش کار: این مطالعه توصیفی-مقطعی بر روی ۱۴۵ کارمند زن در سال ۱۴۰۳ انجام شد. برای ارزیابی سلامت روان از پرسشنامه سلامت عمومی-۲۸ (GHQ-۲۸) استفاده شد. داده ها با استفاده از روش های آماری توصیفی و تحلیلی تجزیه و تحلیل شدند. نتایج: پنجاه و یک درصد از شرکت کنندگان در GHQ-۲۸ نمره بالاتر از نقطه برش کسب کردند که نشان دهنده مشکلات روانی احتمالی است. اضطراب و بی خوابی شایع ترین اختلالات در افراد مشکوک به مشکلات روانی بودند. هیچ یک از متغیرهای جمعیت شناختی ارتباط معنی داری با سلامت روان نشان ندادند (P> ۰.۰۵). با این حال، تحلیل رابطه بین متغیرهای جمعیت شناختی و خرده مقیاس ها نشان داد که سطح تحصیلات با علائم جسمانی، اضطراب و بی خوابی مرتبط است. علاوه بر این، سطح سابقه کار و سن بالاتر با افزایش اضطراب و بی خوابی مرتبط بودند (P< ۰.۰۵). نتیجه گیری: اختلالات روانی در بین زنان شاغل در دانشکده پزشکی شایع است؛ فشارهای کاری و اجتماعی مستقل از ویژگی های شخصی تاثیر دارند. اجرای برنامه های حمایتی (مانند خدمات مشاوره، کارگاه های مدیریت استرس و ترتیبات کاری انعطاف پذیر) برای بهبود سلامت روان شرکت کنندگان توصیه می شود.

کلیدواژه ها:

استرس شغلی ، زنان شاغل ، سلامت روان