آگاهی و نگرش دانشجویان پزشکی در ارتباط با درمان ناباروری به کمک شخص ثالث

مقدمه: بارداری با کمک شخص ثالث، شامل استفاده از تخمک، جنین و رحم، می تواند به عنوان گزینه ای برای برخی از زوج های نابارور در روش های کمک باروری در نظر گرفته شود. با توجه به نقش مهم متخصصان سلامت در درمان های ناباروری، نگرش آن ها در پذیرش یا رد پیشنهادهای باروری با کمک شخص ثالث، اهمیت ویژه ای دارد. این مطالعه با هدف تعیین آگاهی و نگرش دانشجویان پزشکی، به عنوان متخصصان آینده، به باروری با کمک شخص ثالث، در دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه انجام شد. روش کار: این پژوهش توصیفی تحلیلی با نمونه گیری تصادفی و حجم نمونه ۱۸۴ نفر انجام شد. داده ها با استفاده از پرسشنامه محقق ساخته با روایی و پایایی تاییدشده جمع آوری و با نرم افزار SPSS نسخه ۲۱ تحلیل شد. یافته ها: نتایج نشان داد در سنجش آگاهی دانشجویان میانگین نمره آگاهی تقریبا ۱۰ از نصف پایین تر بود. اگرچه میانگین نمرات در زنان، مجردها، کارورزان و افراد با سابقه خانوادگی ناباروری بالاتر و تقریبا ۳/۱۳ بود، اما اختلاف معنی داری نشان نداد. نگرش دانشجویان بین گروه کارآموزان و کارورزان در دسته سوالات رابطه والد فرزند و وابستگی ژنتیکی (۰۳۸/۰>P) و نگرش به اهدای تخمک و جنین (۰۰۵/۰>P) تفاوت معنی داری داشت. نتیجه گیری: آگاهی و نگرش دانشجویان پزشکی ما در زمینه درمان ناباروری با کمک شخص ثالث، در سطح متوسط به پایین است. بنابراین، آموزش بیشتر در زمینه روش های کمک باروری به دانشجویان پزشکی، به عنوان متخصصان آینده نظام سلامت، ضروری است. افزایش آگاهی سبب تغییر در نگرش و به دنبال آن، راهنمای بهتری برای زوجین نابارور در درمان های کمک باروری خواهد شد.

کلیدواژه ها:

Assisted Reproductive Technology ، Attitude ، Knowledge ، Infertility ، Medical Students ، آگاهی ، نگرش ، ناباروری ، دانشجویان پزشکی ، روش های کمک باروری