تاثیر تمرین هوازی به همراه تحریک الکتریکی بر بیان ژن های کاسپاز ۳ و ۹ بافت عضلانی موش های صحرایی چاق با محدودیت کالری

زمینه و هدف: رژیم های غذایی پرچرب می توانند منجر به اختلال عملکرد سلولی، آسیب میتوکندریایی و فعال سازی مسیرهای آپوپتوز شوند. در مقابل، مداخلاتی مانند تمرین هوازی و تحریک الکتریکی عضله ممکن است با ایجاد سازگاری های سلولی، از آپوپتوز جلوگیری کنند. این مطالعه به بررسی تاثیر جداگانه و ترکیبی یک دوره تمرین هوازی و تحریک الکتریکی بر بیان ژن های کاسپاز ۳ و ۹ در عضله اسکلتی موش های صحرایی چاق تحت محدودیت کالری پرداخت. روش ها: در این مطالعه تجربی، ۵۰ سر موش صحرایی نر نژاد ویستار به طور تصادفی در پنج گروه ده تایی قرار گرفتند: ۱) تمرین هوازی، ۲) تحریک الکتریکی، ۳) تمرین هوازی توام با تحریک الکتریکی، ۴) کنترل چاق با محدودیت کالری، و ۵) کنترل چاق بدون محدودیت کالری. چاقی با رژیم پرکالری (بادام زمینی، شکلات شیری و بیسکویت های شیرین به نسبت ۳:۲:۲:۱) القا شد. پروتکل تمرین هوازی به مدت ۴ هفته، ۵ جلسه در هفته، هر جلسه ۶۰ دقیقه با شدت ۵۵ تا ۶۰ درصد Vo₂max اجرا گردید. تحریک الکتریکی نیز به مدت ۲۰ دقیقه در روز اعمال شد. بیان ژن های کاسپاز ۳ و ۹ با استفاده از روش Real-Time PCR سنجیده شد. داده ها با آزمون تحلیل واریانس دوطرفه تجزیه و تحلیل شدند یافته ها: ترکیب تمرین هوازی و تحریک الکتریکی در مقایسه با گروه های تمرین هوازی، تحریک الکتریکی، کنترل با محدودیت کالری و کنترل بدون محدودیت کالری، منجر به کاهش معنی دار بیان ژن کاسپاز ۳ شد (۰/۰۰۰۱>P). در مورد کاسپاز ۹، افزایش معنی داری در گروه ترکیبی نسبت به گروه های تحریک الکتریکی، کنترل با محدودیت کالری و کنترل بدون محدودیت کالری مشاهده گردید (۰/۰۰۰۱>P). نتیجه گیری: به نظر می رسد تمرین هوازی و تحریک الکتریکی، هم به صورت مجزا و هم در ترکیب با یکدیگر، اثرات متفاوتی بر بیان کاسپاز-۳ و کاسپاز-۹ در عضله اسکلتی موش های چاق دارند. این یافته ها نشان می دهد که مداخله ترکیبی می تواند بیشترین اثر تعدیل کننده را بر شاخص های کلیدی آپوپتوز داشته باشد و احتمالا بستر مناسبی برای تنظیم فعالیت پروتئازهای کاسپازی فراهم کند.

کلیدواژه ها:

Aerobic exercise ، Electrical stimulation ، Caspase-۳ ، Caspase-۹ ، Obesity ، تمرین هوازی ، تحریک الکتریکی ، کاسپاز ۳ ، کاسپاز۹ ، چاقی