ارزیابی اثرات سیتوتوکسیک سرترالین بر روی سلول های سرطانی پانکراس و غیرسرطانی کلیوی

زمینه و هدف: سرطان پانکراس با پیش آگهی ضعیف و محدودیت گزینه های درمانی موثر شناخته می شود. بازآرایی دارو (Drug repurposing) یک راهبرد امیدوارکننده برای تسریع در کشف داروهای ضد سرطان جدید است. این مطالعه با هدف ارزیابی اثرات سیتوتوکسیک و انتخاب پذیری نسبی داروی ضدافسردگی سرترالین بر روی رده سلولی سرطان پانکراس (PANC-۱) در قیاس با رده سلولی کلیوی غیرسرطانی (HEK۲۹۳) انجام شد. روش ها: سلول های PANC-۱ و HEK۲۹۳ در شرایط آزمایشگاهی (in vitro) کشت داده شدند و با غلظت های متفاوت سرترالین (در محدوده ۱٫۹۵ تا ۵۰۰ میکروگرم بر میلی لیتر) تیمار شدند. پس از ۲۴ ساعت، میزان بقا و تکثیر سلولی با استفاده از آزمون رنگ سنجی MTT سنجیده شد. داده ها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس یک طرفه (ANOVA) و آزمون تعقیبی توکی (Tukey) تحلیل شدند و مقدار IC₅₀  از روی منحنی دوز-پاسخ، با نرم افزارGraphPad  Prism محاسبه گردید. یافته ها: سرترالین به صورت وابسته به دوز باعث کاهش معنی دار زنده مانی سلول های PANC-۱ شد (۰/۰۰۱P<)، در حالی که این اثر در سلول های HEK۲۹۳ با شدت کمتری مشاهده گردید که نشان دهنده سمیت انتخابی دارو علیه سلول های سرطانی است. مقدارIC₅₀  سرترالین برای سلول های PANC-۱ حدود ۱۵/۷ میکروگرم بر میلی لیتر تعیین شد که بیانگر اثر ضدتکثیری قابل توجه این دارو است. نتیجه گیری: یافته های این مطالعه، پتانسیل ضدسرطانی سرترالین و انتخاب پذیری نسبی آن علیه سلول های سرطان پانکراس را نشان می دهد. این نتایج، پایه ای مستحکم برای بررسی بیشتر سرترالین به عنوان یک کاندید جهت بازآرایی دارویی در درمان سرطان پانکراس فراهم می کند. البته، مطالعات مکانیسم یابی دقیق تر و آزمایش های پیش بالینیin vivo  برای تایید این اثرات و ارزیابی ایمنی ضروری است.

کلیدواژه ها:

Drug repurposing ، Sertraline ، PANC-۱ ، HEK۲۹۳ ، Pancreatic cancer ، بازآرایی دارو ، سرترالین ، PANC-۱ ، HEK۲۹۳ ، سرطان پانکراس