فراوانی و ویژگی های بالینی آنفلوآنزا در کودکان زیر ۱۸ سال بستری با تشخیص اولیه پنومونی در بخش مراقبت های ویژه کودکان بیمارستان شهید مطهری ارومیه (۱۴۰۱ تا ۱۴۰۳)

زمینه و هدف: آنفلوآنزا از علل مهم پنومونی شدید در کودکان و یکی از شایع ترین دلایل بستری در بخش مراقبت های ویژه (PICU) محسوب می شود. این مطالعه با هدف تعیین فراوانی، الگوی فصلی، تظاهرات بالینی و پیامدهای پنومونی مرتبط با آنفلوانزا در کودکان بستری در بیمارستان شهید مطهری ارومیه طی سال های ۱۴۰۱ تا ۱۴۰۳ انجام شد. روش ها: در این مطالعه گذشته نگر مقطعی، پرونده تمامی کودکان زیر ۱۸ سال بستری شده با تشخیص اولیه پنومونی در PICU طی سال های ۱۴۰۱ تا ۱۴۰۳ مورد بررسی قرار گرفت (۵۴۲ کودک). داده های دموگرافیک، فصل بستری، علائم بالینی، مدت بستری، اقدامات درمانی و پیامد نهایی (ترخیص یا فوت) استخراج شد. از آزمون های آماری کای-دو و رگرسیون لجستیک برای تحلیل ارتباطات استفاده گردید. یافته ها: از مجموع بیماران، ۵۹ نفر (۱۰/۹ درصد) مبتلا به پنومونی ناشی از آنفلوانزا بودند. بیشترین موارد ابتلا در فصول سرد پاییز و زمستان مشاهده شد (۰/۰۴۳=P). سرفه (۸/۶ درصد) و تنگی نفس (۶/۳ درصد) شایع ترین تظاهرات بالینی بودند. بر اساس مدل رگرسیون، این دو علامت، شاخص های بالینی معناداری برای تشخیص پنومونی آنفلوانزایی محسوب شدند (۰/۰۵=P). میانگین مدت بستری در گروه آنفلوانزا (۳/۱۱ ± ۱۶/۹ روز) و همچنین نرخ مرگ ومیر (۸/۲۸ ٪) در مقایسه با دیگر پنومونی ها بالاتر بود، اگرچه این اختلاف از نظر آماری معنادار نبود.   نتیجه گیری: آنفلوانزا علت شایعی از پنومونی شدید در PICU است و با وجود تظاهرات اولیه گاه غیراختصاصی، می تواند به سیر بالینی طولانی تر و مرگ ومیر بالاتری منجر شود. غربالگری فعال برای آنفلوانزا در فصول اپیدمی و شروع به موقع درمان ضدویروسی در کودکان بستری با پنومونی می تواند در بهبود مدیریت این بیماران و احتمالا تعدیل پیامدهای آن نقش داشته باشد.

کلیدواژه ها:

Influenza ، Pneumonia ، Children ، Pediatric Intensive Care Unit (PICU) ، Epidemiology ، آنفلوآنزا ، پنومونی ، کودکان ، بخش مراقبت های ویژه کودکان (PICU) ، اپیدمیولوژی