تاثیر توانبخشی از راه دور بر درد، ناتوانی عملکردی و کیفیت زندگی بیماران مبتلا به کمردرد غیر اختصاصی

زمینه و هدف: کمردرد یکی از مهمترین اختلالات سیستم اسکلتی-عضلانی-عصبی است و عامل مهمی در ایجاد ناتوانی عملکردی برای بیماران می ­باشد. هدف از این مطالعه، بررسی تاثیر توانبخشی از راه دور بر درد، ناتوانی عملکردی و کیفیت زندگی بیماران مبتلا به کمر درد غیر اختصاصی می­ باشد.روش ها: در یک مطالعه شبه تجربی و با طراحی پیش آزمون و پس آزمون، ۴۸ بیمار مبتلا به کمردرد غیر اختصاصی به صورت تصادفی به دو گروه مداخله و کنترل تقسیم شدند و ارزیابی اولیه انجام شد. در گروه مداخله، بیماران پروتکل توانبخشی ورزشی از راه دور را از طریق نرم ­افزارهای پیام­رسان ایرانی بله و ایتا دریافت کردند. گروه کنترل، تمرینات ورزشی کششی سنتی را دریافت کردند. بیماران، تمرینات توانبخشی را به مدت ۴ هفته و هفته­ ای ۳ جلسه ۳۰ تا ۴۵ دقیقه ­ای انجام دادند. پس از اتمام مداخله، بیماران هر دو گروه مجدد ارزیابی شدند. درد، کیفیت زندگی و ناتوانی عملکردی بیماران به ترتیب به وسیله شاخص بصری درد، پرسشنامه Roland-Morris Disability و پرسشنامه ناتوانی عملکردی اسوستری سنجیده شدند.یافته ها: یافته ­های بین گروهی نشان می­ دهد که میانگین تغییرات نمره درد با ۰/۲۵۵ = P و نمره کیفیت زندگی با ۰/۲۹ = P قبل و بعد از مداخله بین دو گروه معنادار نیست. در حالی­ که نمره ناتوانی عملکردی تفاوت معناداری بین دو گروه مشاهده می­شود (۰/۰۳۶ = P). با این حال، مقایسه های درون گروهی بهبود آماری معنی داری را در درد، کیفیت زندگی و ناتوانی عملکردی بعد از مداخله نسبت به قبل توانبخشی از راه دور در بیماران کمردرد نشان داد (۰/۰۰۱>P).نتیجه گیری: با مقایسه نمرات درد، کیفیت زندگی و ناتوانی عملکردی بعد از انجام پروتکل­ های توانبخشی ارائه شده، مشخص شد که تمرینات توانبخشی از راه دور همانند تمرینات سنتی و حضوری و چه بسا در بعضی موارد بهتر از تمرینات سنتی باعث بهبود عملکرد بیماران مبتلا به کمردرد مزمن غیراختصاصی می ­شوند. بنابراین، در صورت لزوم، می­توان از پروتکل توانبخشی از راه دور در درمان این بیماران استفاده کرد.

کلیدواژه ها:

بیمارستان سبز ، توسعه پایدار ، محیط زیست ، چالش ، استاندارد