ارتباط علی فرهنگ سازمانی با کارایی سازمانی با نقش میانجی سکوت سازمانی، استرس و رفتار سیاسی در کارکنان وزارت ورزش و جوانان

مقدمه: هدف پژوهش حاضر بررسی ارتباط علی فرهنگ سازمانی با کارایی سازمانی با نقش میانجی سکوت سازمانی، استرس شغلی و رفتار سیاسی در کارکنان وزارت ورزش و جوانان بود.روش کار:  پژوهش حاضر از نوع توصیفی و رابطه علی معادله ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش کلیه کارکنان وزارت ورزش و جوانان بودند (۸۹۰ =N)؛ که با توجه به جدول کرجسی و مورگان ۳۹۶ نفر با روش نمونه گیری تصادفی ساده به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. جهت اندازه گیری متغیر های پژوهش برای فرهنگ سازمانی از پرسشنامه فرهنگ سازمانی سراج زاده نقل شده از گلاک و استارک، کارایی سازمانی از پرسشنامه کارایی سازمانی هسو (۲۰۰۲)، سکوت سازمانی از پرسشنامه سکوت سازمانی نیهوف و مورمن، استرس شغلی از پرسشنامه استرس شغلی الونن و برای رفتار سیاسی از پرسشنامه رفتار سیاسی مینه سوتا (MSQ) استفاده گردید.نتایج: نتایج آماری نشان داد نقش میانجی سکوت سازمانی و استرس شغلی بصورت مثبت و مستقیم است و با کاهش سکوت سازمانی و استرس شغلی ارتباط علی فرهنگ سازمانی با کارایی سازمانی تقویت می شود. ولی رفتار سیاسی نمی تواند نقش واسطه ای موثری در ارتباط علی فرهنگ سازمانی با کارایی سازمانی داشته باشد.نتیجه گیری: نتایج تحقیق نشان داد که سکوت سازمانی و استرس شغلی هر دو به طور معکوس و معنی داری با کارایی سازمانی ارتباط دارند و افزایش آن ها موجب کاهش کارایی می شود. همچنین فرهنگ سازمانی تاثیر قابل توجهی بر رفتار سیاسی کارکنان دارد و رفتار سیاسی نیز به نوبه خود بر کارایی سازمانی اثرگذار است. به طور کلی، ساختار فرهنگی و روانی سازمان نقش کلیدی در بهبود یا کاهش کارایی دارد.

کلیدواژه ها:

فرهنگ سازمانی ، سکوت سازمانی ، استرس شغلی ، رفتار سیاسی ، کارایی سازمانی