اثر هشت هفته تمرینات اینتروال با شدت بیشینه و تداومی با شدت متوسط بر شاخصهای IFN-y و MDA در زنان دارای اضافه

قدمهاضافه وزن و چاقی که همراه با افزایش توده بدنی و حجم چربی در بدن رخ می دهد از مشکلات عمده بهداشتی در جهان ماشینی و کم تحرک امروزی به حساب می آید که سلامت قشر وسیعی از جوامع از جمله جوانان و افراد میانسال و حتی کودکان را تهدید می کند که می تواند زمینه ساز بیماری های متابولیکی مثل دیابت باشدروش کاردر این تحقیق ۴۵ خانم دارای اضافه وزن که به صورت فرآخوانی در مناطق ۹ و ۱۰ تهران صورت گرفت بصورت تصادفی به سه گروه ۱۵ نفره تقسیم شدند: گروه تمرین تناوبی بیشینه (HIIT) ،گروه تمرین تداومی با شدت متوسط (MICT) و گروه کنترل. گروه های تمرینی به مدت هشت هفته و هر هفته سه جلسه طبق پروتکل مورد نظر تمرینات را انجام دادند. اطلاعات متغیرهای وابسته از طریق نمونه گیری خوی ۴۸ ساعت قبل از شروع دوره و ۴۸ ساعت پس از ۸ هفته شامل ۱۰ سی سی خون از ورید بازویی در شرایط ناشتایی و در حالت نشسته اندازه گیری شد. برای مقایسه ی داده ها از تحلیل آزمون آنوای یک راهه و آزمون تعقیبی توکی در سطح اطمینان ۹۵ درصد و با استفاده از نرم افزار spss۲۷ استفاده شد.نتایجتحقیق حاضر نشان داد که تمرینات HIIT و MICT نسبت به گروه کنترل موجب کاهش معنادار در شاخص MDA و IFN-y (P<۰.۰۵) شده است. همچنین MICT نسبت به HIIT موجب کاهش معنادار در میزان MDA و IFN-y (P<۰.۰۵) شده است.

کلیدواژه ها:

تمرینات اینتروال شدت بیشینه ، تمرینات تداومی شدت متوسط ، اینترفرون گاما ، مالون دی آلدهید