بررسی رابطه تجارب بدرفتاری در دوران کودکی با شرم و گناه در اختلال افسردگی اساسی و اختلال شخصیت مرزی

هدف: این پژوهش با هدف بررسی رابطه بین تجربه بدرفتاری در دوران کودکی با احساس شرم و گناه و تعیین تفاوت بدرفتاری در دوران کودکی در افراد مبتلا به اختلال افسردگی اساسی و اختلال شخصیت مرزی انجام شد.روش: روش تحقیق توصیفی از نوع همبستگی و علی مقایسه ای بود. جامعه آماری شامل بیماران مبتلا به افسردگی اساسی و شخصیت مرزی مراجعه کننده به روان پزشکان شهر یزد در سال ۱۴۰۰ و نیز افراد سالم بود. نمونه شامل ۵۱ فرد مبتلا به افسردگی، ۴۹ فرد مبتلا به شخصیت مرزی و ۵۰ فرد غیرمبتلا بود که به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده شامل پرسشنامه کودک آزاری محمدخانی (۲۰۰۳)، افسردگی بک (۱۹۹۶)، شخصیت مرزی لیشنرنیگ (۱۹۹۹ و پرسشنامه شرم و گناه (کوهن و همکاران، ۲۰۱۱) بود. داده ها با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون، تحلیل رگرسیون و تحلیل واریانس تحلیل شدند.یافته ها: یافته ها نشان داد که در مبتلایان به افسردگی، غفلت عاطفی پیش بینی کننده شرم (۵۲/۰= β) و متغیر تجربه غفلت (۵۵/۰= β) و متغیر تجربه آزار عاطفی (۴۰/۰= β) پیش بینی کننده گناه بودند. در مبتلایان به شخصیت مرزی، آزار جنسی (۳۷/۰= β) و متغیر تجربه آزار عاطفی (۳۵/۰= β)،  پیش بینی کننده شرم و آزار جسمی (۵۵/۰= β) و متغیر تجربه غفلت (۲۶/۰= β) پیش بینی کننده گناه بودند.نتیجه گیری: نتایج حاکی از نقش مهم تجارب بدرفتاری در شکل گیری احساسات منفی و آسیب زای شرم و گناه در اختلالات روانی بود که می تواند برای درمانگران و نظریه پردازان مفید باشد.

کلیدواژه ها:

بدرفتاری کودکی ، شرم ، گناه ، افسردگی اساسی ، شخصیت مرزی