رابطه سبک دلبستگی مادر با اختلالات درونی سازی و برونی سازی شده ی کودک: نقش واسطه ای اجتماعی کردن هیجان کودک

هدف: هدف از انجام پژوهش حاضر، تعیین نقش واسطه ای اجتماعی کردن هیجان کودک در رابطه بین دلبستگی مادر با اختلالات درونی سازی و برونی سازی شده ی کودکان بود.روش: پژوهش حاضر از نوع توصیفی-همبستگی بوده و جامعه مادران کودکان ۶ تا ۱۰ ساله ی ساکن شهر تهران بودند که ۲۱۱ نفر آن ها با نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. داده ها با پرسشنامه های فهرست رفتاری کودک (آخنباخ، ۱۹۹۱)، سازگاری با هیجانات منفی کودکان (فابز، پولین، آیزنبرگ و مدن_دردیچ، ۱۹۹۰) و تجربه روابط نزدیک-ساختار رابطه (فرالی، والر و برنان، ۲۰۰۱) جمع آوری و با استفاده از همبستگی اسپیرمن و تحلیل مسیر در نرم افزار SPSS-۲۷ و Amos-۲۶  مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.یافته ها: دلبستگی اجتنابی و اضطرابی مادر با اختلالات درونی سازی و برونی سازی شده، ارتباط مثبت معنادار دارد (۰۵/۰ > P). همچنین بین دلبستگی اجتنابی و اضطرابی مادر و اجتماعی کردن هیجان (۰۰۱/۰ > P) ارتباط معنادار وجود دارد. اجتماعی کردن هیجان با اختلالات درونی سازی و برونی سازی شده، ارتباط معنادار (۰۰۱/۰ > P) دارد. علاوه بر این اجتماعی کردن هیجان در رابطه بین دلبستگی مادر و اختلالات درونی سازی و برونی سازی شده، نقش واسطه ای ایفا می کند (۰۰۱/۰ > P).نتیجه گیری: دلبستگی مادر و شیوه های اجتماعی کردن هیجان، با ایجاد بستری برای شکل گیری واکنش های ناسازگارانه به هیجانات کودک، می توانند منجر به تشدید اختلالات درونی سازی و برونی سازی شده شوند؛ بنابراین یافته های این پژوهش می تواند در طراحی برنامه های آموزشی برای بهبود سبک های دلبستگی و مهارت های اجتماعی کردن هیجان والدین کاربرد داشته باشد.

کلیدواژه ها:

اجتماعی کردن هیجان ، اختلال برونی سازی ، اختلال درونی سازی ، دلبستگی مادر