بررسی ساختاری قشر مغز در حملات غیرصرعی روان زاد (PNES): تحلیل مورفومتری مبتنی بر وکسل و ارزیابی ضخامت قشری

مقدمه:مکانیسم های زمینه ای که مستقیما منجر به بروز حملات غیرصرعی روان زاد (PNES) می شوند، هنوز به طور کامل روشن نشده اند. مطالعات تصویربرداری عصبی اخیر، مدل های نوروبیولوژیک را برای تبیین PNES پیشنهاد داده اند.هدف:این مطالعه با هدف بررسی تفاوت های بالقوه ساختارهای مغزی، به طور خاص مورفومتری مبتنی بر وکسل (VBM) و ضخامت قشری، بین افراد مبتلا به PNES و افراد سالم انجام شده است.مواد و روش ها:در این پژوهش، ۲۲ بیمار (۱۱ زن، ۹ مرد، میانگین سنی) و ۴۰ فرد سالم (تعداد زنان و مردان، میانگین سنی) شرکت داشتند. تشخیص PNES در بیماران با مانیتورینگ ویدیویی-EEG تایید شده بود. تمامی مشارکت کنندگان تحت تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI) قرار گرفتند. تحلیل مورفومتری مبتنی بر وکسل به کمک نرم افزار SPM و اندازه گیری ضخامت قشری با نرم افزار FreeSurfer انجام شد و نتایج با گروه کنترل مقایسه گردید.یافته ها:مقدار VBM قشری در نواحی حرکتی شامل مناطق اولیه، پره موتور و حرکتی مکمل در گروه PNES بیشتر از گروه کنترل بود. همچنین مقدار VBM قشری در گروه PNES در نواحی مرتبط با سیستم لیمبیک، از جمله لوب تمپورال (شامل شکنج میانی دوطرفه، شکنج فوقانی سمت راست، پاراهیپوکامپ سمت راست)، لوب فرونتال (شکاف زیرکالوزال) و لوب اکسیپیتال (شکنج میانی سمت چپ، کونه آس چپ، و شکنج زبانی سمت چپ) نسبت به گروه کنترل کمتر بود.نتیجه گیری:اختلال در تنظیم میان نواحی کنترل حرکات و نواحی کنترل هیجانی می تواند به عنوان یکی از مکانیزم های پاتوفیزیولوژیک PNES در نظر گرفته شود؛ با این حال، به دلیل نبود اجماع کامل میان مطالعات، انجام تحقیقات بیشتری با حجم نمونه بزرگ تر ضروری است.

کلیدواژه ها:

حملات غیرصرعی روان زاد ، تصویربرداری عصبی ، مورفومتری مبتنی بر وکسل(VBM) ، ضخامت قشری ، تصویربرداری رزونانس مغناطیسی