اپیدمیولوژی تروما در سالمندان ایران

مقاله پژوهشی مقدمه: ترومای دوران سالمندی، که معمولا به عنوان ترومای مبتلا به بیماران ۶۵ ساله و بالاتر تعریف می شود، یک مشکل جهانی نوظهور است. پژوهش حاضر با هدف بررسی اپیدمیولوژی تروما در سالمندان ایران انجام یافت. روش ها: پژوهش مقطعی حاضر با استفاده از داده های ثبت شده در برنامه ی ملی ثبت ترومای ایران انجام یافت. اطلاعات سالمندان ۶۰ ساله و بالاتر طی سال های ۱۴۰۰-۱۳۹۶ انتخاب و بر اساس چک لیست طراحی شده توسط مرکز تحقیقات سینای تهران با همکاری مراکز عضو برنامه ی ثبت ملی ترومای ایران جمع آوری گردید. یافته ها: در پژوهش حاضر، ۷۵۶۶ سالمند با میانگین سنی بیماران ۹/۴۵ ±۷۳/۱۵ سال شرکت کردند. ۵۵/۴ درصد از بیماران را مردان تشکیل می دادند و ۹۷ درصد ازسالمندان ایرانی بودند. ۷۵/۱ درصد مبتلایان متاهل و بیش از ۵۰ درصد افراد بیسواد بودند. از نظر توزیع داده ها شهرهای تبریز، کاشان و تهران به ترتیب (۲۶/۶، ۱۹/۹، ۱۴/۴ درصد) بیشترین موارد ثبت را دارا بودند. بین سال های مختلف مورد بررسی با سن، تحصیلات و توزیع جنسی بیماران ارتباط آماری معنی داری مشاهده شد. مهم ترین علت تروما در سالمندان، سقوط (۶۰ درصد) و حوادث رانندگی (۳۰ درصد) بود. در حوادث ترافیکی عابرین پیاده و موتورسواران به ترتیب با ۱۲/۲ و ۶/۶ درصد بیشترین موارد آسیب را به خود اختصاص داده بودند. از نظر مکان رخداد، بیش از ۵۰ درصد موارد در منزل اتفاق افتاده بود. نتیجه گیری: با توجه به روند صعودی جمعیت سالمندی در ایران، برنامه ریزی های جامعه ای در زمینه کنترل و پیشگیری از بروز آسیب و ناتوانی در این گروه سنی به عنوان یک مشکل اساسی بهداشت عمومی ضروری است.

کلیدواژه ها:

اپیدمیولوژی ، تروما ، سالمندان