تغییرات بیان ژن ها هموباکس-C۸ و C۹ بافت چربی موش های صحرایی چاق متعاقب تمرین استقامتی و تحریک الکتریکی با محدودیت کالری

سابقه و هدف: چاقی یک بیماری فزاینده و عامل بیماری های قلبی عروقی، پرفشاری خونی، چربی خون، دیابت و سرطان است. لذا هدف از پژوهش حاضر بررسی تغییرات بیان ژن ها هموباکس-C۸ و C۹ بافت چربی موش های صحرایی چاق متعاقب تمرین استقامتی و تحریک الکتریکی با محدودیت کالری بود.مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی کنترل شده با گروه شاهد ۳۵ سر موش صحرایی نر ویستار (۸ هفته ای با وزن ۱۹±۲۰۰ گرم) پس القا چاقی و افزایش وزن به طور تصادفی به ۵ گروه ۷تایی بدون روزه، روزه دار، روزه دار-تمرین استقامتی، روزه دار-تحریک الکتریکی و روزه دار-تمرین استقامتی-تحریک الکتریکی تقسیم شدند. گروه های برای چهار هفته ای تحت تمرین استقامتی (سرعت ۱۰ تا ۲۰ متر/دقیقه و مدت ۲۰ تا ۴۰ دقیقه)، تحریک الکتریکی (دستگاه فوت شوک ۵/۰ میلی آمپر و ۲۰ دقیقه) و روزه داری (۸ به ۱۶ ساعت) قرار گرفتند. پس از تمرین و بی هوشی، نمونه بردای بافت چربی صورت گرفت و پس از انجام فرایندهای ملکولی بیان ژن ها با استفاده از دستگاه Real time-PCR اندازه گیری شد. برای آنالیز داده ها از آزمون تحلیل واریانس دو طرفه در سطح معنی داری ۰۵/۰>p و نرم افزار گراف پد استفاده شد.نتایج: نتایج نشان داد تمرین استقامتی و تلفیق آن با تحرک الکتریکی منجر به افزایش معنی دار هموباکس-C۸ و کاهش معنی دار بیان هموباکس- C۹ موش های صحرایی نسبت به گروه چاق روزه دار شد (۰۰۰۱/۰=P و ۰۰۱/۰=P). همچنین تحریک الکتریکی افزایش معنی داری ژن هموباکس- C۸ (۰۰۰۱/۰=P) و کاهش معنی داری هموباکس- C۹ را نشان داد (۰۰۰۱/۰=P).نتیجه گیری: به نظر می رسد تمرین استقامتی در نمونه های چاق روزه دار با افزایش مقادیر هموباکس-۸ و کاهش هموباکس-۹ نتوانسته است باعث تبدیل بافت چربی سفید به بافت قهوه ای شود.

کلیدواژه ها:

چاقی ، روزه داری ، تمرین استقامتی ، تحریک الکتریکی ، هموباکس