بررسی نوع و فراوانی عوارض درازمدت نوزادان مورد جراحی ترمیمی آترزی مری

مقدمه: آترزی مری (EA) و فیستول تراشه به مری (TEF) از ناهنجاری های مادرزادی رایج هستند که نیازمند مداخلات جراحی فوری می باشند. با وجود پیشرفت های چشمگیر در جراحی نوزادان، این بیماران همچنان با عوارض بلندمدت همچون دیسفاژی و تنگی آناستوموز مواجه هستند. مطالعه حاضر برای اولین بار در شرق ایران در  بزرگترین مراکز جراحی کودکان، بیمارستان تخصصی کودکان اکبر و بیمارستان دکتر شیخ مشهد به بررسی نتایج بالینی و عوارض طولانی مدت این بیماران می پردازد. روش کار: مطالعه مقطعی حاضر بر روی ۸۸ نوزاد مبتلا به EA که تحت جراحی قرار گرفته بودند، انجام شد. داده های بالینی شامل مشخصات دموگرافیک، تعداد جراحی ها، عوارض پس از عمل و نتایج بلندمدت جمع آوری و تجزیه و تحلیل شدند. اطلاعات با شرح حال گیری از خانواده بیماران و پرونده های پزشکی بیماران استخراج و سپس با استفاده از روش های آماری مناسب بررسی شد. نتایج: نتایج نشان داد که ۶/۵۲% از بیماران پس از جراحی دچار دیسفاژی شدند و۱/۵۷% از آنها درجاتی از تنگی آناستوموز را تجربه کردند. علاوه بر این، میزان مرگ و میر در میان این گروه۷/۲۲%  بود. ۷/۳۰% بیماران  بعد از جراحی بوژی دریافت کردند. سابقه بستری مجدد در بیمارستان تا دو سالگی  در۶/۷۱% بیماران گزارش شده که علت بستری بیشتر در میان بیماران به دلیل پنومونی(۱/۵۱%) و آسپیراسیون (۲/۳۵%) بود. همچنین، بررسی علایم سیستمیک نشان داد که ۳/۲۷% از بیماران علایم قلبی، ۶/۱۳% علایم گوارشی و ۸/۶% شرح حالی از هیدروسفالی یا تعبیه شنت داشتند، در حالی که ۱/۵۱ % فاقد چنین علایمی بودند. نتیجه گیری: مطالعه حاضر نشان داد که نوزادان مبتلا به EA/TEF پس از جراحی با عوارض مهمی مانند دیسفاژی، تنگی آناستوموز، و پنومونی مواجه هستند. با این حال، پیگیری بلندمدت و مدیریت چندوجهی برای کاهش عوارض طولانی مدت و بهبود کیفیت زندگی این بیماران ضروری است. مداخلات به موقع از جمله دیلاتاسیون می تواند به بهبود نتایج کمک کند.

کلیدواژه ها:

آترزی مری ، فیستول تراکئوازوفاژیال ، دیسفاژی ، تنگی آناستوموز