اثربخشی برنامه آموزشی دیداری - حرکتی الکترونیکی بر توجه و بازداری پاسخ کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم با عملکرد بالا

مقدمهپژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی برنامه آموزشی دیداری - حرکتی الکترونیکی بر توجه و بازداری پاسخ کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم با عملکرد بالا انجام شد.روش کاراین پژوهش از نوع تحقیقات نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل بود. از جامعه کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم با عملکرد بالا که در سال ۱۴۰۳ به کلینیک های روانشناسی و توانبخشی شهر تهران مراجعه کرده بودند، ۳۰ کودک به شیوه نمونه گیری در دسترس به عنوان نمونه انتخاب شده و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل گمارده شدند و مورد مداخله قرار گرفتند. آزمون های برو/ نرو و رنگ و کلمه استروپ به عنوان ابزارهای پژوهش بودند. برای تحلیل داده های پژوهش نیز از روش تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر استفاده شود.نتایجنتایج نشان داد که برنامه آموزشی دیداری - حرکتی الکترونیکی بر افزایش توجه و کاهش بازداری پاسخ کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم با عملکرد بالا موثر است (۰.۰۵≥P). نتیجه گیریاین پژوهش نشان می دهد که برنامه آموزشی دیداری-حرکتی الکترونیکی می تواند به عنوان یک مداخله موثر در بهبود توجه و کاهش بازداری پاسخ کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم با عملکرد بالا مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

برنامه دیداری-حرکتی الکترونیکی ، توجه ، بازداری پاسخ ، کارکردهای اجرایی ، کودکان اوتیسم