تاثیر فضای کسب و کار بر تاب آوری اقتصادی بخش صنعت در استان های ایران

اقتصاد ملی و منطقه ای به طور فزاینده ای در معرض بحران های مختلف قرار گرفته که آسیب پذیری آن را افزایش داده است. صاحب نظران معتقدند بهبود تاب آوری اقتصادی از طریق شناسایی و مدیریت عوامل کلیدی، راهکار اصلی کاهش این نوسانات و ارتقای ثبات است. هدف از پژوهش حاضر، بررسی تاثیر فضای کسب و کار  بر تاب آوری اقتصادی بخش صنعت در ۲۸ استان ایران طی دو دوره رکود و رونق (۱۳۹۱-۱۳۸۰) و (۱۳۹۲-۱۴۰۰) می باشد. بدین منظور از الگوی رگرسیون وزنی جغرافیایی (GWR)  که ناهمسانی فضایی را در تاب اوری بخش صنعت استان ها در نظر می گیرد، استفاده شده است. نتایج برآورد و تجزیه و تحلیل ضرایب نشان می دهد فضای کسب و کار در ۱۰۰ درصد استانها در دوره ۱۳۸۰-۱۳۹۱ و  در ۹۳ درصد استانها در دوره ۱۳۹۲-۱۴۰۰ تاثیر مثبت و معنادار بر تاب اوری بخش صنعت داشته است. همچنین نتایج تاثیر مثبت سرمایه انسانی، سرمایه اجتماعی، زیرساخت حمل و نقل، مخارج دولت، تمرکز  فعالیتهای صنعتی و تنوع فعالیتهای اقتصادی بر تاب آوری را نشان می دهد.

کلیدواژه ها:

تاب آوری اقتصادی ، صنعت ، رگرسیون وزنی جغرافیایی