ایران از دیدگاه برزیل: روابط دیپلماتیک، علایق دانشگاهی، سیاست های انتشاراتی

دقیقا ۱۲۰ سال پیش، برزیل و دارالخلافه ایران در آن زمان (سلطنت قاجار)، آغاز روابط دیپلماتیک خود را جشن گرفتند که از آن زمان تاکنون بدون وقفه ادامه داشته است. در سال ۱۹۶۵، محمدرضا پهلوی، شاه وقت، در یک سفر رسمی از برزیل بازدید کرد، رویدادی که تنها در قرن حاضر با سفر محمود احمدی نژاد، رئیس جمهور در سال ۲۰۰۹ و سفر لولا دا سیلوا، رئیس جمهور، به ایران در سال ۲۰۱۰ تکرار شد. با وجود توافقات دیپلماتیک که به توافقات اقتصادی و حتی سیاست خارجی نیز تبدیل شده اند، از جمله حمایت اخیر برزیل از ورود ایران به بریکس، واقعیت این است که هنوز علاقه کمی به مطالعه مسائل ایران از دیدگاه برزیل وجود دارد. این مشکلات را می توان به عدم آشنایی با زبان فارسی، دسترسی به منابع تحقیقاتی، پشتیبانی از کتابشناسی تخصصی و به روز، اما مهم تر از همه به عدم علاقه و سنت دانشگاهی در دانشگاه ها در تولید دانش در مورد موضوع ایران نسبت داد. هدف این مقاله، تحلیل معدود آثار دانشگاهی، شامل پایان نامه های کارشناسی ارشد و رساله های دکترا، است که به مسائل ایران در حوزه های تحقیقاتی مختلف (تاریخ، روابط بین الملل، علوم اجتماعی، ادبیات) پرداخته اند تا، تا حدودی، به درک گسست این تلاش ها و امکان های نزدیک تر کردن برزیل و ایران از منظر جنوب جهانی کمک کند.

کلیدواژه ها:

Relações Diplomáticas ، Pesquisas Acadêmicas ، Políticas Editoriais ، Brasil