نماز و نقش آن در تربیت نسل تمدن ساز، از منظر قرآن، و نهج البلاغه و برخی دیدگاه های مطرح

نماز از مسایل مهم و اساسی است. این نماز به قدری اهمیت دارد که ارکان دین و موجب پذیرش تمامی اعمال است. اگر نماز مورد پذیرش قرار نگیرد تمامی اعمال انسان مردود است. بدیهی است که نماز از عبادت‎های مسلمانان و از ارکان مهم این حساب می‎شود. سوال اصلی این است که اگر کسی و یا جامعه ی در ساختن یک تمدن تراز از آن استفاده کند سرانجام آن چیست؟ آیا جامعه و تمدن برخواسته از نماز چه گونه تمدنی خواهند بود ؟ دستاورد تحقیق آن است که نماز یکی از مهم ترین عباداتی است که دارای اذکار و حرکات خاصی است. که در روایات از آن به عنوان " ستون دین" و " شرط قبولی دیگراعمال" یاد شده است. نماز در ابعاد گسترده احکام اسلام واقع شده اما در این تحقیق،تمدن سازی آن مورد بحث و محور قرار گرفته و موارد تاثیر آن به وضوح اثبات شده می باشد. فرض مساله آن است که نماز جزء نوامیس حقوق الهی انسان است. از قواعداین رکن تمدن ساز در قرآن، روایات، و فقه، جامعه اسلامی و تجربیات انسانی در پشتبانی از آن وضع گردیده و مسلمان‎ها اجرا می‎شود. اما نماز تنها عبادتی است که اگر مورد پذیریش قرار گرفت مدنیت از آثار طبیعی آن است که در انجام و اجرای این قواعد بشر به تمام اهداف الهی و انسانی خود از جمله تمدن نائل خواهند آمد و موجب اصلاح و رضایت خداوند متعال ونزول خیر و برکات و آرامش دل‎ها است.

کلیدواژه ها:

نماز ، تمدن ، تمدن ساز ، اذکار ، حرکات ، آزادی ، شرایط ، قرآن و احادیث