تقویت مهارت های طراحی آموزشی معلمان ابتدایی به واسطه تدریس پژوهی

هدف: در این مطالعه تقویت مهارت های طراحی آموزشی معلمان ابتدایی از طریق تدریس پژوهی در فرایند عملی (مورد مطالعه مدارس ابتدایی شهر ساری) مورد بررسی قرار گرفته است.روش شناسی: پژوهش با رویکرد آمیخته طراحی شد و در بخش کیفی، مشاهدات سیستماتیک پنج جلسه تدریس معلم با استفاده از متدولوژی تدریس پژوهی ثبت و با نرم افزار MAXQDA تحلیل شد. کدگذاری در سه مرحله انجام گرفت و از ۱۱۰۰ کد اولیه، پس از بازنگری، ۱۰۶۳ کد شامل ۵۷۹ کد مرتبط با تدریس، ۳۳۰ کد مرتبط با جلسات تدریس پژوهی و مابقی مرتبط با نقاط قوت و چالش های معلم استخراج شد. داده ها در دو بخش «فرآیند تدریس» و «تحلیل جلسات» سازماندهی و در مضامین کلیدی گروه بندی شدند. در بخش کمی، شاخص های آماری و آنتروپی شانون برای تحلیل داده ها به کار رفت.یافته ها: تدریس پژوهی به وس کرده و تبادل تجربیات را تسهیل می کند. استفاده از روش های نوین تدریس، مدیریت بهینه زمان و ابزارهای آموزشی، کیفیت تدریس را بهبود بخشید. استراتژی های پرسش و پاسخ و فیادگیری» با ۲۰.۵۲% فراوانی، بیشترین فراوانی و «مدیریت بهینه سیستم های هوشمند آموزشی» با ۲.۸۹% کمترین فراوانی را داشت.نتیجه گیری و پیشنهادها: تدریس پژوهی با ، مانند مدیریت زمان و طراحی فعالیت های متناسب با نیازهای دانش آموزان، کیفیت آموزش ابتدایی را ارتقا می بخشد و گنجاندن آن در برنامه های توسعه معلمان توصیه می شود.نوآوری و اصالت: این مطالعه با ارائه تحلیل جامع از تاثیر تدریس پژوهی بر مهارت های طراحی آموزشی معلمان ابتدایی در بافت مدارس ساری، با تلفیق مشاهدات سیستماتیک، کدگذاری سه مرحله ای و تحلیل آمیخته آنتروپی شانون، رویکردی نوین در بررسی توسعه حرفه ای معلمان ابتدایی ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

تدریس پژوهی ، توسعه حرفه ای معلمان ، رویکرد آمیخته ، طراحی آموزشی