بررسی رابطه سبک دلبستگی ایمن با بدتنظیمی هیجان مثبت و رضایت از زندگی در زنان ساکن شهرستان شیراز

بررسی وضعیت روان شناختی و به ویژه میزان رضایت از زندگی زنان به واسطه دارا بودن نقش کلیدی در خانواده و جامعه دارای اهمیت اساسی است. هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه بین بدتنظیمی هیجان مثبت و رضایت از زندگی با سبک دلبستگی ایمن در زنان بود. این پژوهش توصیفی و از نوع همبستگی بوده و جامعه پژوهش شامل کلیه زنان ساکن شیراز هستند که به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس بدتنظیمی هیجان مثبت، پرسشنامه سبک دلبستگی کولینز و رید و مقیاس رضایت از زندگی بود. داده ها با استفاده از روش های آماری ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون تجزیه و تحلیل شد. نتایج پژوهش نشان داد که همبستگی رضایت از زندگی با سبک دلبستگی ایمن ۲۲/۰ و در سطح ۰۰۱/۰ معنی دار است. همچنین ضریب رگرسیون رضایت از زندگی با سبک دلبستگی ایمن ۲۱/۰ و در سطح ۲/۰۰ معنی دار است و ۴۷ درصد واریانس سبک دلبستگی ایمن توسط رضایت از زندگی پیش بینی می شود. با افزایش شرایط رشد دلبستگی ایمن در کودکی، میزان رضایت از زندگی زنان در بزرگسالی افزایش خواهد یافت.

کلیدواژه ها:

سبک دلبستگی ایمن ، بدتنظیمی هیجان مثبت ، رضایت از زندگی ، زنان ، شهرستان شیراز