تحلیل رویکرد قرآن و اسناد سازمان های بین المللی در تامین امنیت جنسی و جنسیتی زنان

در جهان معاصر، مسئله امنیت زنان به یکی از چالش های اساسی جوامع انسانی تبدیل شده و توجه سیاستگذاران، نهادهای حقوقی و پژوهشگران را به خود جلب کرده است. اهمیت این موضوع تا بدانجا است که جهت گیری دولت ها در قبال زنان می تواند بر مشروعیت و مقبولیت حکومت ها تاثیر مستقیم داشته باشد. این پژوهش با به کارگیری روش توصیفی- تحلیلی، به مقایسه دو رویکرد قرآنی و اسناد بین المللی در زمینه تامین امنیت زنان پرداخته است. یافته های تحقیق نشان می دهد که قرآن کریم با ارائه نظامی منسجم و جامع، امنیت زنان را در چارچوب نهاد خانواده و با حفظ کرامت ذاتی آنان دنبال کرده است. این الگو بر سه مکانیزم اصلی استوار است: نخست، تقدس بخشی به نهاد خانواده به عنوان اساس جامعه سالم؛ دوم، تعریف نقش های جنسیتی متناسب با فطرت و طبیعت زن و مرد؛ و سوم، وضع قوانین اخلاقی و حدود شرعی برای حفظ حریم های انسانی. در مقابل، اسناد بین المللی پس از سال ۱۹۴۵ میلادی با محوریت مفاهیمی چون برابری جنسیتی مطلق و عدم تبعیض، به سمت اباحه گری و تشابه کامل نقش های زن و مرد گرایش یافته اند. بررسی تطبیقی این دو رویکرد نشان می دهد که اسناد بین المللی با تفکیک جنس از جنسیت و حذف ویژگی های زیستی، در عمل به شبیه سازی زنان به مردان منجر شده اند. این در حالی است که قرآن کریم با به رسمیت شناختن تفاوت های فطری و طبیعی، به تامین امنیت پایدار برای زنان توجه داشته است. مطالعه حاضر همچنین نشان می دهد که اسناد بین المللی با ترویج برابری مطلق و اباحه گری جنسی، به ناامنی جنسیتی زنان دامن زده اند. این پارادایم با مشروعیت بخشی به رفتارهای جنسی نامتعارف، کرامت ذاتی زنان را مخدوش ساخته است. در مقایسه، الگوی قرآنی با حفظ حریم های اخلاقی و توجه به تفاوت های فطری، راهکارهای عملی برای تامین امنیت همه جانبه زنان ارائه می دهد. این پژوهش بر ضرورت بازنگری در پارادایم های رایج و توجه به الگوی جامع قرآنی برای تامین امنیت پایدار زنان تاکید می ورزد.

کلیدواژه ها:

امنیت جنسیتی ، حقوق زنان ، قرآن کریم ، اسناد بین المللی ، برابری جنسیتی ، تبعیض جنسی