نگرش فقه اسلامی به سقط جنین عمدی در تامین امنیت جسمی و روان شناختی زن مسلمان

امنیت و احساس نسبی رهایی از خطر، نقش زیربنایی و بنیادی در حیات انسان دارد که رهاورد این احساس، امنیت و آرامش جسمی و روانی است. در این میان، خانواده به عنوان اصلی ترین نهاد اجتماعی، نقش محوری در ایجاد و ارتقای امنیت جامعه انسانی دارد؛ از مهم ترین برنامه های اسلام برای حفظ امنیت، قداست و پویایی خانواده، توصیه و سفارش به ازدواج، تشویق زوجین به فرزندآوری و تربیت نسل پاک و صالح است. هدف اصلی از این پژوهش، آگاهی بخشی به زنان درباره احکام تکلیفی سقط جنین عمدی است. در جوامع کنونی تغییر در ساختار خانواده و کاهش تعداد فرزندان، تهدیدی برای امنیت خانواده و جامعه محسوب می شود؛ چه آنکه علی رغم اهمیت مسئله حیات در اسلام و همچنین وجود ممنوعیت های مذهبی و مانع های قانونی سقط عمدی، واقعیت جامعه ایران حاکی از آن است که میزان سقط جنین عمدی در کشور روبه افزایش است. ازآنجاکه این پدیده آثار و تبعات زیادی به دنبال خود آورده و سلامت و امنیت جسمی و روانی زن، خانواده و جامعه را با مشکل مواجه می کند، به بررسی ادله و احکام تکلیفی سقط جنین عمدی پرداخته شده است. پژوهش حاضر به روش توصیفی- تحلیلی، ادله حرمت سقط جنین و احکام تکلیفی مترتب بر آن را بررسی می نماید. براساس پژوهش های انجام شده، بین میزان اعتقادات مذهبی افراد و عدم اقدام به سقط جنین عمدی ارتباط و همبستگی بالایی وجود دارد؛ به همین جهت آگاهی بخشی و افزایش بینش خانواده و به خصوص زنان نسبت به احکام تکلیفی سقط جنین، نقش قابل توجهی در پیشگیری از انجام سقط دارد. براساس نتایج پژوهش، دیدگاه کلی فقه شیعه براساس آیات، روایات و ادله عقلی، عدم جواز یا حرمت سقط جنین در هر یک از مراحل تطور و تحول جنین قبل از ولوج روح و بعد از ولوج روح می باشد. تنها تفاوتی که بین قبل ولوج روح و بعد ولوج روح وجود دارد، این است که در قبل از چهارماهگی و ولوج روح با عروض برخی از عناوین فقها در موارد خاص اجازه سقط جنین را داده اند. برخلاف بعد چهارماهگی و ولوج روح که سقط جنین مطلقا حرام می باشد.

کلیدواژه ها:

امنیت جسمی ، خانواده ، سقط ، جنین ، ولوج روح ، فقه اسلامی ، امنیت روان شناختی