رابطه علی سرمایه های تحولی و کمک طلبی تحصیلی با خودکارآمدی تحصیلی با توجه به نقش میانجی سرمایه های روان شناختی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه علی سرمایه های تحولی و کمک طلبی تحصیلی با خودکارآمدی تحصیلی با توجه به نقش میانجی سرمایه های روان شناختی دانش آموزان انجام شده است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت توصیفی و از نوع همبستگی است. جامعه آماری پژوهش دانش آموزان مقطع متوسطه دوم شهر زابل بود. حجم جامعه ۱۷۶۰ نفر و حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران ۳۱۵ نفر تعیین گردید. روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای بود. روش گردآوری داده ها میدانی و ابزار مورد استفاده پرسشنامه های سرمایه های تحولی موسسه پژوهشی مینه سوتا (۲۰۰۵)، کمک طلبی تحصیلی رایان و پنتریچ (۱۹۹۷)، خودکارآمدی تحصیلی پاتریک و همکاران (۱۹۹۷) و سرمایه روان شناختی لوتانز و همکاران (۲۰۰۷) بود. روش تجزیه وتحلیل داده ها آمار توصیفی (میانگین و انحراف استاندارد) و آمار استنباطی (مدل سازی معادلات ساختاری) بود. نرم افزارهای مورد استفاده شامل Spss۲۶ و Amos۲۴ بود. همچنین جهت بررسی متغیر میانجی از آزمون سوبل (آماره t) استفاده گردید. یافته ها نشان داد که مدل از برازش مطلوبی برخوردار بوده و سرمایه های تحولی و کمک طلبی تحصیلی با نقش میانجی سرمایه های روان شناختی بر خودکارآمدی تحصیلی تاثیرگذار بود.

کلیدواژه ها:

سرمایه های تحولی ، کمک طلبی تحصیلی ، خودکارآمدی تحصیلی ، سرمایه های روان شناختی