تحول قابلیت های رهبری راهبردی در عصر هوش مصنوعی: از شایستگی های شناختی مدیران تا مدیریت فراشناخت سیستم های هوشمند

ظهور و گسترش هوش مصنوعی، ماهیت رهبری راهبردی را به طور بنیادین دگرگون کرده و الزامات جدیدی را فراتر از شایستگی های سنتی مدیریتی بر رهبران سازمانی تحمیل نموده است. در حالی که الگوهای کلاسیک رهبری بر توانایی های تحلیلی، تصمیم گیری عقلانی و تجربه فردی مدیران متمرکز بودند، محیط های مبتنی بر داده های کلان، الگوریتم های یادگیرنده و سیستم های هوشمند خودتطبیق پذیر، مستلزم بازتعریف نقش رهبر از «تصمیم گیرنده اصلی» به «تنظیم گر، ناظر و هدایت گر فراشناختی» هستند. این مقاله با رویکردی تحلیلی و مفهومی، به بررسی تحول قابلیت های رهبری راهبردی در عصر هوش مصنوعی می پردازد و نشان می دهد که چگونه تمرکز از شایستگی های شناختی فردی مدیران به سمت توانایی مدیریت فراشناختی تعامل انسان–ماشین و حکمرانی بر سیستم های هوشمند در حال جابه جایی است. نتایج تحلیل حاکی از آن است که موفقیت راهبردی سازمان ها در عصر هوش مصنوعی، نه صرفا به میزان پیشرفت فناوری، بلکه به بلوغ شناختی و فراشناختی رهبران در فهم، کنترل و هم راستاسازی رفتار سیستم های هوشمند با اهداف انسانی و اخلاقی وابسته است.

کلیدواژه ها:

رهبری راهبردی ، هوش مصنوعی ، شایستگی های شناختی ، فراشناخت ، سیستم های هوشمند ، حکمرانی الگوریتمی