تحلیل ترکیبی SDN و NFV در شبکه های مدرن

با گسترش سریع سرویس های ابری، اینترنت اشیا و کاربردهای مبتنی بر داده های حجیم، معماری های سنتی شبکه با چالش هایی نظیر پیچیدگی مدیریت، مقیاس پذیری محدود و انعطاف پذیری پایین مواجه شده اند. در این راستا، شبکه های مبتنی بر نرم افزار (Software Defined Networking – SDN) به عنوان یک رویکرد نوین با جداسازی صفحه کنترل از صفحه داده، امکان مدیریت متمرکز، برنامه پذیری و پویایی شبکه را فراهم می کنند (Kreutz et al., ۲۰۱۵). از سوی دیگر، مجازی سازی شبکه با انتزاع منابع فیزیکی و ایجاد شبکه های منطقی مستقل، نقش کلیدی در بهینه سازی استفاده از منابع و کاهش هزینه های عملیاتی ایفا می کند ترکیب SDN و مجازی سازی شبکه، بستری قدرتمند برای طراحی شبکه های انعطاف پذیر، مقیاس پذیر و خودکار فراهم می سازد. در این معماری، کنترلر SDN با دید سراسری از شبکه، فرآیند تخصیص منابع مجازی، مسیریابی پویا و اعمال سیاست های کیفیت سرویس را به صورت هوشمند مدیریت می کند. این هم افزایی به ویژه در مراکز داده، شبکه های ۵G و زیرساخت های ابری، موجب بهبود کارایی، کاهش تاخیر و افزایش قابلیت اطمینان شده استبا وجود مزایای قابل توجه، چالش هایی نظیر امنیت کنترلر مرکزی، سربار مجازی سازی و مقیاس پذیری کنترلرها همچنان مطرح هستند. پژوهش های اخیر با ارائه راهکارهایی مانند کنترلرهای توزیع شده، مجازی سازی سبک وزن و مکانیزم های امنیتی پیشرفته، در تلاش برای رفع این محدودیت ها می باشند در این مقاله، ضمن بررسی مفاهیم پایه SDN و مجازی سازی شبکه، تعامل این دو فناوری و تاثیر آن ها بر معماری های نوین شبکه مورد تحلیل قرار گرفته و چالش ها و مسیرهای پژوهشی آینده مورد بحث قرار می گیرد.

کلیدواژه ها:

SDN ، NFV ، مدرن ، شبکه