طراحی و بهینه سازی سیستم های تهویه و کنترل رطوبت در آرامستان های شهر رشت با رویکرد مهندسی مکانیک و پایداری محیطی

آرامستان ها به عنوان فضاهایی با کاربری خاص، از حساسیت بالایی در قبال شرایط محیطی به ویژه رطوبت و کیفیت هوا برخوردارند. در شهر رشت با میانگین رطوبت نسبی بالای ۸۰٪ در بیشتر ماه های سال این چالش به صورت مضاعفی خود را نشان می دهد؛ چرا که رطوبت مفرط نه تنها سلامت سازه های بتنی و سنگی را تهدید می کند، بلکه حس آرامش بازدیدکنندگان را نیز تحت تاثیر قرار می دهد. این پژوهش با هدف طراحی و بهینه سازی سیستم های تهویه و کنترل رطوبت در آرامستان های رشت، از رویکردی مبتنی بر مهندسی مکانیک و پایداری محیطی استفاده می کند. داده های محیطی (دما، رطوبت، VOC) در پنج آرامستان نمونه در طول یک سال جمع آوری شد و با استفاده از نرم افزار COMSOL Multiphysics، سیستم های جایگزین شامل تهویه ترکیبی دسیکانت-خورشیدی، جریان های هوای محلی و مصالح جاذب رطوبت شبیه سازی شدند. یافته ها نشان می دهد که کاربرد یک سیستم ترکیبی دسیکانت-خورشیدی می تواند رطوبت نسبی محیط را از ۸۵٪ به زیر ۶۰٪ کاهش دهد، در حالی که مصرف انرژی را تا ۴۵٪ نسبت به سیستم های سنتی تبریدی کاهش می دهد. همچنین، استفاده از نانوکامپوزیت های جاذب رطوبت در دیوارهای محیط های سرپوشیده و طراحی کانال های تهویه محلی در اطراف گورها، به عنوان راهکارهای کم هزینه و موثر پیشنهاد شده اند. این مقاله چارچوبی فنی-اجرایی برای سازمان آرامستان شهرداری رشت فراهم می کند تا آرامستان ها را نه تنها به فضاهای یادبود، بلکه به نمادهایی از پایداری شهری تبدیل کند.

کلیدواژه ها:

آرامستان ، کنترل رطوبت ، سیستم تهویه ، مهندسی مکانیک ، دسیکانت ، پایداری محیطی ، رشت