بازآفرینی بافت کهن شهری در مدیریت سوانح شهری

بازآفرینی بافت ناکارآمد شهری به مجموعه اقدامات برنامه ریزی شده ای اطلاق می شود که با هدف نوسازی، بهینه سازی و ارتقای کیفیت زندگی در محلات قدیمی، فرسوده و غیرقابل استفاده در راستای مدیریت سوانح صورت می گیرد. این فرآیند شامل تقویت زیرساخت ها، بهبود دسترسی ها، توسعه فضاهای عمومی و ایجاد فرصت های اقتصادی و اجتماعی است که علاوه بر افزایش امنیت و رفاه شهروندان، به کاهش آسیب های اجتماعی و حفظ هویت فرهنگی منطقه کمک می کند. بازآفرینی شهری، یکی از استراتژی های کلیدی در توسعه پایدار شهری است که می تواند با جذب مشارکت مردم و سرمایه گذاران، به بهبود کیفیت زیست محیطی و اقتصادی مناطق ناکارآمد منجر شود. در نهایت، ایجاد زیرساخت های چندمنظوره و انعطاف پذیر برای میزبانی فعالیت های فرهنگی، تجاری و اجتماعی، می تواند به اقتصاد محلی جان تازه ای بخشیده و زمینه های رشد و رونق را فراهم کند. این راهکارهای نوین با تاکید بر پایداری و بهره وری، می توانند فرآیند بازآفرینی شهری را تسریع کرده و شهرها را به مکان هایی جذاب تر و کارآمدتر تبدیل کنند. رویکرد بازآفرینی شهری به عنوان یکی از نوینترین پارادایمهای باززندهسازی بافت فرسوده تاثیر شگرفی در کیفیت زندگی و پایداری ساکنان آن از منظر مدیریت سوانح دارد که تلفیق آن با رویکردهای خلاقانهای نظیر برندسازی شهری میتواند باعث رشد و تعالی بافت فرسوده و افزایش ضریب رقابتپذیری شهر شود.

کلیدواژه ها:

مدیریت ، سوانح