بررسی اثربخشی روش پروژه محور در افزایش خلاقیت و مهارت های حل مسئله

هدف از این پژوهش، بررسی اثربخشی روش پروژه محور بر افزایش خلاقیت و مهارت های حل مسئله در دانش آموزان است. روش پروژه محور به عنوان یک رویکرد آموزشی نوین، بر پایه یادگیری فعال و تجربه عملی بنا نهاده شده است که انتظار می رود بتواند فرصت های بیشتری برای بروز خلاقیت و تقویت توانایی حل مسائل واقعی فراهم آورد. در این مطالعه، به بررسی نظریه های مرتبط با خلاقیت و حل مسئله در بستر آموزش و همچنین اصول و مبانی روش پروژه محور پرداخته شده است. جامعه آماری این پژوهش شامل دانش آموزان مقطع متوسطه اول است که در یک دوره آموزشی با استفاده از روش پروژه محور شرکت کرده اند. ابزارهای جمع آوری داده شامل پرسشنامه های استاندارد خلاقیت و آزمون های سنجش مهارت حل مسئله بوده که پیش و پس از اجرای مداخله آموزشی تکمیل شده اند. یافته های اولیه حاکی از آن است که شرکت در فعالیت های پروژه محور می تواند به طور معنی داری بر ابعاد مختلف خلاقیت از جمله سیالی، بسط، انعطاف پذیری و اصالت تاثیر مثبت داشته باشد. علاوه بر این، مشاهده شده است که دانش آموزان در مواجهه با چالش های پروژه، راه حل های نوآورانه تری ارائه داده و توانایی خود را در تفکر نقادانه و تصمیم گیری بهبود بخشیده اند. این نتایج نشان می دهد که روش پروژه محور نه تنها به عنوان یک شیوه انتقال دانش، بلکه به عنوان بستری برای پرورش قابلیت های شناختی و فراشناختی عمل می کند که برای موفقیت در دنیای پیچیده امروز ضروری است. در نهایت، این پژوهش بر اهمیت تلفیق روش های فعال یادگیری در برنامه های درسی تاکید می کند تا بتوان نسل آینده را برای مواجهه با مسائل پیچیده و ارائه راه حل های خلاقانه آماده ساخت. این رویکرد می تواند به تربیت افرادی منجر شود که قادر به تفکر مستقل، کار گروهی و ابداع راه حل های پایدار هستند.

کلیدواژه ها:

روش پروژه محور ، خلاقیت ، حل مسئله ، یادگیری فعال ، آموزش.