تاثیر برنامه های آموزشی مبتنی بر هوش هیجانی بر کاهش اضطراب در دانش آموزان

اضطراب یکی از شایع ترین مشکلات سلامت روان در دوران کودکی و نوجوانی است که می تواند تاثیرات منفی گسترده ای بر عملکرد تحصیلی، روابط اجتماعی و کیفیت زندگی دانش آموزان داشته باشد. با توجه به افزایش شیوع اختلالات اضطرابی و اهمیت پیشگیری و مداخله زودهنگام، شناسایی و اجرای برنامه های موثر برای کاهش این مشکلات از اهمیت بسزایی برخوردار است. هوش هیجانی، به عنوان توانایی شناسایی، درک، مدیریت و استفاده موثر از هیجانات خود و دیگران، به عنوان یک عامل محافظتی در برابر اضطراب و یک مهارت کلیدی برای سلامت روان شناخته شده است. این مطالعه با هدف بررسی تاثیر برنامه های آموزشی مبتنی بر هوش هیجانی بر کاهش سطح اضطراب در دانش آموزان انجام شده است. پژوهش حاضر از رویکرد کیفی و توصیفی بهره گرفته و با تحلیل عمیق ادبیات پژوهشی مرتبط، به ارائه یک چارچوب جامع از راهبردهای مداخله ای پرداخته است. نتایج حاصل از مرور مطالعات نشان می دهد که آموزش مهارت های هوش هیجانی، از جمله خودآگاهی هیجانی، خودتنظیمی هیجانی، همدلی، و مهارت های اجتماعی، می تواند به طور معناداری سطح اضطراب را در دانش آموزان کاهش دهد. این برنامه ها با افزایش توانایی دانش آموزان در شناسایی و مدیریت هیجانات منفی، بهبود مهارت های مقابله ای، و تقویت روابط بین فردی، به آن ها کمک می کنند تا با چالش های زندگی روزمره به نحو موثرتری روبرو شوند. تاکید بر طراحی برنامه های آموزشی جامع و متناسب با سن و نیازهای رشدی دانش آموزان، از جمله نکات کلیدی مطرح شده در این مقاله است. این یافته ها می توانند به متخصصان آموزش و پرورش و سلامت روان در طراحی و اجرای مداخلات موثر برای ارتقاء سلامت روان دانش آموزان یاری رسانند.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، اضطراب ، دانش آموزان ، برنامه های آموزشی ، کاهش اضطراب