تاثیر برنامه های پرورشی مدرسه بر توسعه مهارتهای اجتماعی و همش هیجانی دانش آموزان

هدف این پژوهش، بررسی اثربخشی برنامه های پرورشی مدرسه بر توسعه مهارت های اجتماعی و هوش هیجانی دانش آموزان مقطع ابتدایی در مدارس است. در محیط آموزشی امروز، علاوه بر جنبه های آکادمیک، پرورش ابعاد اجتماعی و هیجانی دانش آموزان از اهمیت ویژه ای برخوردار است. مهارت های اجتماعی و هوش هیجانی به عنوان دو عامل کلیدی در موفقیت تحصیلی، سازگاری اجتماعی، و سلامت روان افراد شناخته می شوند. این پژوهش با استفاده از رویکرد کیفی و توصیفی، به تحلیل عمیق تجربیات و ادراکات دانش آموزان، معلمان و مربیان پرورشی در خصوص برنامه های اجرا شده و تاثیرات آن ها می پردازد. شرکت کنندگان شامل دانش آموزان، معلمان و مربیان پرورشی بودند که به صورت هدفمند انتخاب شدند. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته، گروه های کانونی و مشاهده غیرمستقیم جمع آوری گردید. نتایج تحلیل کیفی نشان داد که برنامه های پرورشی، به ویژه آن هایی که شامل فعالیت های گروهی، ایفای نقش، و بحث و گفتگو هستند، نقش موثری در تقویت مهارت هایی نظیر همکاری، همدلی، حل تعارض، مدیریت خشم، و خودآگاهی هیجانی در دانش آموزان داشته اند. دانش آموزان گزارش کردند که پس از شرکت در این برنامه ها، توانایی بهتری در برقراری ارتباط با همسالان و معلمان، ابراز احساسات خود به شیوه ای سازنده، و کنترل واکنش های هیجانی خود پیدا کرده اند. همچنین، معلمان و مربیان نیز بر افزایش حس مسئولیت پذیری، احترام متقابل، و پذیرش تفاوت ها در بین دانش آموزان تاکید کردند. این پژوهش اهمیت توجه به برنامه های پرورشی جامع و مستمر را در نظام آموزشی برجسته می کند و پیشنهاداتی برای غنی سازی و اجرای موثرتر این برنامه ها ارائه می دهد. یافته ها حاکی از آن است که توسعه مهارت های اجتماعی و هوش هیجانی، زیربنای رشد شخصیتی و موفقیت های آتی دانش آموزان را تشکیل می دهد.

کلیدواژه ها:

برنامه های پرورشی ، مهارت های اجتماعی ، هوش هیجانی ، دانش آموزان ، مدرسه